Menu

ﺑﺮرﺳﻲ اﺛﺮﺑﺨﺸﻲ ﻣﺸﺎوره راهﺣﻞﻣﺤﻮر در ﻛﺎﻫﺶ اﺑﻌﺎد ﻣﺨﺘﻠﻒ -ﺗﻌﺎرض زﻧﺎﺷﻮﻳﻲ زوجﻫﺎي ﻫﺮ دو ﺷﺎﻏﻞ

0 Comments

 

 

ﺑﺮرﺳﻲ اﺛﺮﺑﺨﺸﻲ ﻣﺸﺎوره راهﺣﻞﻣﺤﻮر در ﻛﺎﻫﺶ اﺑﻌﺎد ﻣﺨﺘﻠﻒ

 

ﺗﻌﺎرض زﻧﺎﺷﻮﻳﻲ زوجﻫﺎي ﻫﺮ دو ﺷﺎﻏﻞ

 

 

The Effectiveness of Solution-Focused Counseling in Decreasing Different Dimensions of Marital Conflict of Dual-Career Couples

 

 

 

دﻛﺘﺮ ﻣﺤﻤﺪ ﻗﻤﺮيM. Ghamari, Ph.D.

 

اﺳﺘﺎدﻳﺎر داﻧﺸﮕﺎه آزاد اﺳﻼﻣﻲ اﺑﻬﺮ

 

دانلود فایل اصلی :

ﺑﺮرﺳﻲ اﺛﺮﺑﺨﺸﻲ ﻣﺸﺎوره راهﺣﻞﻣﺤﻮر در ﻛﺎﻫﺶ اﺑﻌﺎد ﻣﺨﺘﻠﻒ -ﺗﻌﺎرض زﻧﺎﺷﻮﻳﻲ زوجﻫﺎي ﻫﺮ دو ﺷﺎﻏﻞ

 

 

 

ﭼﻜﻴﺪه:

ﻫﺪف ﺗﺤﻘﻴﻖ ﺣﺎﺿﺮ ﺗﻌﻴﻴﻦ اﺛـﺮﺑﺨﺸﻲ ﻣﺸﺎوره راهﺣﻞﻣﺤﻮر در ﻛﺎﻫﺶ اﺑﻌﺎد ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺗﻌﺎرض زﻧﺎﺷﻮﻳﻲ زوجﻫﺎي ﻫﺮ دو ﺷﺎﻏﻞ اﺳﺖ. ﺑﺮاي اﻧﺠﺎم ﺗﺤﻘﻴﻖ ﺣﺎﺿﺮ ﺗﻌﺪادي از زوجﻫﺎي ﻫﺮ دو ﺷﺎﻏﻞ ﻛﻪ ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از ﭘﺮﺳﺸﻨﺎﻣﻪ ﺗﻌﺎرض زﻧﺎﺷﻮﻳﻲ ﺑﺮاﺗﻲ و ﺛﻨﺎﻳﻲ (1375) داراي ﺗﻌﺎرض، ﺗﺸﺨﻴﺺ داده ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ، اﻧﺘﺨﺎب و ﺑﻪ روش ﺗﺼﺎدﻓﻲ در ﮔﺮوهﻫﺎي آزﻣﺎﻳﺶ و ﻛﻨﺘﺮل ﺟﺎﻳﮕﺰﻳﻦ ﺷﺪﻧﺪ (ﮔﺮوه آزﻣﺎﻳﺶ 5 زوج و ﮔﺮوه ﻛﻨﺘﺮل 5 زوج).

 

ﺳﭙﺲ ﺟﻠﺴﺎت ﻣﺸﺎوره راهﺣﻞﻣﺤﻮر ﺑﻪ ﺗﻌﺪاد ﻫﺸﺖ ﺟﻠﺴﻪ ﺑﺮﮔﺰار و ﺑﻌﺪ از ﺟﻠﺴﺎت ﭘﺲآزﻣﻮن اﺟﺮا ﺷﺪ.

 

 

 

 

 

Abstract

 

The aim of this research was to determine the effectiveness of solu-tion-focused counseling in decreasing different dimensions of marital con-flict of dual-career couples. So using Baratti and Sanai Marital conflict inventory, 10 dual-career couples that recognized having conflict were selected and randomly assigned to the

 

experimental and control groups. Then the experimental group par-ticipated in solution-focused counse-ling sessions. Then post-test was

administrated to both groups.

 

 

 

 

 

 

ﻧﻮﻳﺴﻨﺪه ﻣﺴﺌﻮل: اﺑﻬﺮ، ﺧﺮم دره، ﻛﻴﻠﻮﻣﺘﺮ 4 ﺟﺎده ﺗﺮاﻧﺰﻳﺖ اﺑﻬﺮ، Corresponding author: Counseling Dept., Abhar  
داﻧﺸﮕﺎه اﺑﻬﺮ، ﮔﺮوه ﻣﺸﺎوره  
  Open University, Abhar , Iran.  
ﺗﻠﻔﻦ: 09125116280  دورﻧﻤﺎ:  0261-4601164    
  Tel: +98-09125116280  
ﭘﺴﺖاﻟﻜﺘﺮوﻧﻴﻜﻲ:  counselor_ghamari@yahoo.com   Fax: +98261-4601164  
        Email: counselor_ghamari@yahoo.com  
             

 

350 /    / !””     /        /         /

 

 

ﻳﻚﻣﺎه  ﺑﻌﺪ  ﻧﻴﺰ  ﺟﻠﺴﻪ  ﭘﻴﮕﻴﺮي  ﺑﺮﮔﺰار  و  آزﻣﻮن

 

ﭘﻴﮕﻴﺮي اﺟﺮا ﺷﺪ. ﺳﭙﺲ دادهﻫﺎ ﺟﻤﻊآوري و ﻓﺮﺿﻴﻪﻫﺎي ﺗﺤﻘﻴﻖ ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از ﺗﺤﻠﻴﻞ وارﻳﺎﻧﺲ ﺑﺎ ﻃﺮح اﻧﺪازهﮔﻴﺮي ﻣﻜﺮر آزﻣﻮن ﺷﺪﻧﺪ. ﻧﺘﺎﻳﺞ ﻧﺸﺎن دادﻧﺪ ﻛﻪ ﻣﺸﺎوره راهﺣﻞﻣﺤﻮر در ﻛﺎﻫﺶ ﻫﻤﻪ اﺑﻌﺎد ﺗﻌﺎرض زﻧﺎﺷﻮﻳﻲ (ﺑﻪ ﺟﺰ در ﺑﻌﺪ ﺟﺪا ﻛﺮدن اﻣﻮر ﻣﺎﻟﻲ) اﺛﺮﺑﺨﺶ اﺳﺖ .(P<0/01) در ﻣﻮرد ﮔﺮوه ﻛﻨﺘﺮل ﻛﻪ ﻣﺪاﺧﻠﻪاي درﻳﺎﻓﺖ ﻧﻜﺮده ﺑﻮدﻧﺪ ﺗﻔﺎوت ﻣﻌﻨﺎداري ﺑﻴﻦ ﻧﻤﺮات ﭘﻴﺶآزﻣﻮن و ﭘﺲآزﻣﻮن ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻧﺸﺪ.

 

ﻛﻠﻴﺪواژهﻫﺎ: ﻣﺸﺎوره راهﺣﻞﻣﺤﻮر، ﺗﻌﺎرض زﻧﺎﺷﻮﻳﻲ

 

A one-month-follow-up also was administrated. Data were analyzed using analysis of variance with repeated measure. Results showed that soluteion-focused counseling is effective in all dimensions of marital conflict (except separation of financial

 

events). In control group no meaningful differences were observed between

pre-test to post-test.

 

KeyWords:              Solution-focused

counseling, marital conflict.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ﻣﻘﺪﻣﻪ

 

ﺗﻌﺎرض ﻣﺤﺼﻮل اﻟﺰاﻣﻲ زﻧﺪﮔﻲ ﻣﺸﺘﺮك اﺳﺖ. ﻫﻨﮕﺎﻣﻲ ﻛﻪ دو ﻧﻔﺮ، ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻳﻚ زوج ، ﺑﺎ ﻫﻢ زﻧﺪﮔﻲ ﻣﻲﻛﻨﻨﺪ ﺗﻌﺎرض ﺑﺮوز ﺧﻮاﻫﺪ ﻛﺮد. ﺑﻪ دﻟﻴﻞ ﻣﺎﻫﻴﺖ ﺗﻌﺎﻣﻞ زوجﻫﺎ ، اوﻗﺎﺗﻲ ﭘﻴﺶ ﻣﻲآﻳﺪ ﻛﻪ ﻋﺪم ﺗﻮاﻓﻖ ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻣﻲﮔﺮدد ﻳﺎ ﻧﻴﺎزﻫﺎ ﺑﺮآورده ﻧﻤﻲﺷﻮﻧﺪ در ﻧﺘﻴﺠﻪ، ﻫﻤﺴﺮان ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ اﺣﺴﺎس ﺧﺸﻢ، ﻧﺎاﻣﻴﺪي و ﻧﺎرﺿﺎﻳﺘﻲ ﻣﻲﻛﻨﻨﺪ (ﺑﺮﻧﺸﺘﺎﻳﻦ و ﺑﺮﻧﺸﺘﺎﻳﻦ1، 1986؛ ﺗﺮﺟﻤﻪ ﺳﻬﺮاﺑﻲ، .(1382 ﻳﻮﻧﮓ و ﻻﻧﮓ 1998) ﺑﻪ ﻧﻘﻞ از ﺳﻌﻴﺪي و ﻫﻤﻜﺎران، (1385 ﺗﻌﺎرض زﻧﺎﺷﻮﻳﻲ را ﻧﺎﺷﻲ از واﻛﻨﺶ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺗﻔﺎوتﻫﺎي ﻓﺮدي ﻣﻲداﻧﻨﺪ و زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ آنﻗﺪر ﺷﺪت ﻳﺎﺑﺪ ﻛﻪ اﺣﺴﺎس ﺧﺸﻢ، ﺧﺼﻮﻣﺖ، ﻛﻴﻨﻪ، ﻧﻔﺮت، ﺣﺴﺎدت و ﺳﻮءرﻓﺘﺎر ﻛﻼﻣﻲ و ﻓﻴﺰﻳﻜﻲ در رواﺑﻂ آنﻫﺎ ﺣﺎﻛﻢ ﺷﻮد و ﺑﻪ ﺣﺎﻻت ﺗﺨﺮﻳﺐ و وﻳﺮاﻧﮕﺮي درآﻳﺪ، ﻧﺸﺎندﻫﻨﺪه ﺣﺎﻟﺘﻲ ﻏﻴﺮﻋﺎدي اﺳﺖ.

 

ﻇﻬﻮر ﺗﻌﺪاد ﭼﺸﻤﮕﻴﺮ ﺧﺎﻧﻮادهﻫﺎي دو ﺷﻐﻠﻲ ﻛﻪ در آن ﻫﺮ دو ﻫﻤﺴﺮ ﺷﻐﻞﻫﺎي ﺗﺨﺼﺼﻲ ﻳﺎ ﻣﺪﻳﺮﻳﺘﻲ را دﻧﺒﺎل ﻣﻲﻛﻨﻨﺪ و ﺑﺎ ﺗﻌﻬﺪ ﻗﻮي، رﺷﺪ ﺷﺨﺼﻲ و ﺳﻄﻮح ﻓﺰاﻳﻨﺪه ﻣﺴﺌﻮﻟﻴﺖ، ﺗﻮﺻﻴﻒ ﺷﺪهاﻧﺪ، ﻳﻜﻲ از ﺗﻐﻴﻴﺮات ﺑﺮﺟﺴﺘﻪاي اﺳﺖ ﻛﻪ در ﺳﺎﺧﺘﺎر ﺧﺎﻧﻮاده و اﻟﮕﻮﻫﺎي راﺑﻄﻪ در ﻃﻲ ﭼﻨﺪ دﻫﻪ اﺧﻴﺮ رخ داده اﺳﺖ (ﻛﺎرﻟﺴﻮن و ﻫﻤﻜﺎران، ﺗﺮﺟﻤﻪ ﻧﻮاﺑﻲﻧﮋاد، .(1378 زوجﻫﺎي ﻫﺮ دو ﺷﺎﻏﻞ در ﺳﺪه ﺑﻴﺴﺖ و ﻳﻚ ﭘﻴﺸﺮو ﻫﺴﺘﻨﺪ ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ اﻳﻦﻛﻪ ﻫﻮﻳﺖ ﺟﺪﻳﺪي ﺑﺮاي ﺧﻮد دﺳﺖ و ﭘﺎ ﻣﻲﻛﻨﻨﺪ ﺑﺪون اﻳﻦﻛﻪ از

 

351

 

 

ﺑﺮرﺳﻲ اﺛﺮﺑﺨﺸﻲ ﻣﺸﺎوره راهﺣﻞﻣﺤﻮر در ﻛﺎﻫﺶ اﺑﻌﺎد ﻣﺨﺘﻠﻒ…/    /

ﺣﻤﺎﻳﺖ ﻓﺮﻫﻨﮕﻲ ﺑﺮﺧﻮردار ﺑﺎﺷﻨﺪ. اﻳﻦ اﻋﻀﺎ ﻧﻤﻲﺗﻮاﻧﻨﺪ ﺑﻪ ﻧﺴﻞ واﻟﺪﻳﻦﺷﺎن ﺑﻪ ﻋﻨﻮان اﻟﮕﻮﻫﺎي ﻣﻮﻓﻘﻴﺖآﻣﻴﺰ

 

ﻧﮕﺎه ﻛﻨﻨﺪ. زﻧﺪﮔﻲ آنﻫﺎ اﺳﺘﺮسزا، ﭘﺮﻣﺸﻐﻠﻪ، و ﺗﻮانﻓﺮﺳﺎﺳﺖ و ﻓﺸﺎرﻫﺎ آنﻫﺎ را ﻣﺠﺰا از ﺑﻘﻴﻪ و ﻓﺎﻗﺪ ﺣﻤﺎﻳﺖ اﺟﺘﻤﺎﻋﻲ از ﺟﺎﻧﺐ دوﺳﺘﺎن ﻗﺮار ﻣﻲدﻫﺪ (ﻳﺎﻧﮓ و ﻻﻧﮓ2، .(1997 اﻳﻦ زوجﻫﺎ ﺑﺮاي اﻧﺠﺎم ﻛﺎر، ﺷﻨﺎﺧﺖ، ﻓﻜﺮ، ﮔﻔﺘﮕﻮ و ارﺗﺒﺎط ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺗﺤﺖ ﻓﺸﺎر ﻫﺴﺘﻨﺪ و ﻫﻤﻪ اﻳﻦﻫﺎ را ﺗﺎ ﺣﺪ ﻣﻤﻜﻦ ﺳﺮﻳﻊ اﻧﺠﺎم ﻣﻲدﻫﻨﺪ (ﺷﺎﻧﺮﻣﻦ ﻛﺮوك3، .(2001 ﺑﻪ اﺣﺘﻤﺎل زﻳﺎد ﻣﺴﺎﺋﻞ ﺧﺎﻧﻮادﮔﻲ ﺑﺮ زﻧﺪﮔﻲ ﻛﺎري و زﻧﺪﮔﻲ ﻛﺎري آﺷﻜﺎرا ﺑﺮ زﻧﺪﮔﻲ ﺧﺎﻧﻮادﮔﻲ آﻧﺎن ﺗﺄﺛﻴﺮ ﻣﻲﮔﺬارد.

 

ﺗﻌﺎرض درونﻓﺮدي ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺷﺪه ﺑﻪ وﺳﻴﻠﻪ زوجﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻃﻮر ﻓﻌﺎﻻﻧﻪ ﻫﻢ در ﻧﻘﺶﻫﺎي ﻛﺎري و ﻫﻢ در ﻧﻘﺶﻫﺎي ﺧﺎﻧﻮادﮔﻲ درﮔﻴﺮ ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﻣﻲﺗﻮاﻧﺪ ﺑﻪ ﺗﻌﺎرض ﺑﻴﻦﻓﺮدي در درون ازدواج ﺗﺒﺪﻳﻞ ﮔﺮدد (ﮔﻠﺪﻧﺒﺮگ و ﮔﻠﺪﻧﺒﺮگ4، . (1998

 

ﻣﻄﺎﻟﻌﺎت اوﻟﻴﻪ در ﻣﻮرد زوجﻫﺎي دو ﺷﻐﻠﻲ ﻧﺸﺎن دادﻧﺪ ﻛﻪ ﺗﻐﻴﻴﺮات در ﺳﺎﺧﺘﺎر ﺧﺎﻧﻮاده ﺑﺎ ﺷﺎﻏﻞ ﺷﺪن ﻫﻤﺴﺮ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻪ ﺗﻌﺎرض ﺑﻴﺸﺘﺮ و ﺧﺸﻨﻮدي زﻧﺎﺷﻮﻳﻲ ﻛﻤﺘﺮي ﻣﻲﺷﻮد. ﺗﺼﻮر ﻣﻲﺷﺪ ﻛﻪ اﺑﻬﺎم ﻧﻘﺶﻫﺎي ﺟﻨﺴﻲ ﻋﻠﺖ ﺗﻌﺎرض در ﺗﻜﺎﻟﻴﻒ ﻣﺸﺘﺮك ﺑﺎﺷﺪ، ﻣﻄﺎﻟﻌﺎت ﺑﻌﺪي (ﺑﺎرﻛﻲ و وﻳﺮ5، 1976؛ ﭘﻮﻟﻮﻣﺎ و ﮔﺎرﻟﻨﺪ6، 1971؛ اﺳﻲ ﺗﻲ ﺟﺎن ﭘﺎﺳﻮﻧﺰ، 1978؛ ﺑﻪ ﻧﻘﻞ از ﻳﺎﻧﮓ و ﻻﻧﮓ، (1997 اﺑﻬﺎم ﻧﻘﺶ ﻳﺎ اﻓﺰاﻳﺶ ﺗﻌﺎرض را ﭘﻴﺪا ﻧﻜﺮدﻧﺪ، ﺑﻠﻜﻪ آنﻫﺎ ﺷﺎدﻛﺎﻣﻲ و رﺿﺎﻳﺖ زﻧﺎﺷﻮﻳﻲ ﻫﻢﭼﻨﻴﻦ ﻣﺸﺎرﻛﺖ و ﻟﺬت ﺑﻴﺸﺘﺮي ﭘﻴﺪا ﻛﺮدﻧﺪ. ﻫﻤﺴﺮان دو ﺷﻐﻠﻲ ﺗﺠﺎرب ﻛﺎري و ﺳﺎزﻣﺎﻧﻲ ﻣﺸﺘﺮكﺷﺎن را ﺑﺮاي ﻛﻤﻚ ﺑﻪ ﻋﻤﻠﻜﺮد اﺛﺮﺑﺨﺶ آنﻫﺎ در ﺧﺎﻧﻪ ﻣﻮرد اﺳﺘﻔﺎده ﻗﺮار ﻣﻲدﻫﻨﺪ. ﺗﻌﺪاد ﺻﺮف ﻧﻘﺶﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ وﺳﻴﻠﻪ ﻫﻤﺴﺮان دو ﺷﻐﻠﻲ ﺗﺼﺎﺣﺐ ﻣﻲﺷﻮﻧﺪ، ﻣﻤﻜﻦ اﺳﺖ رﺿﺎﻳﺘﻤﻨﺪي و اﻣﻨﻴﺖ ﻓﺮاﻫﻢ ﻛﻨﻨﺪ و ﻫﺪف زﻧﺪﮔﻲ آنﻫﺎ را

اﻓﺰاﻳﺶ دﻫﻨﺪ. اﻣﺎ ﻳﺎﻓﺘﻪﻫﺎي دﻳﮕﺮ ﻧﺸﺎن دادﻧﺪ ﻛﻪ ﻣﺸﻜﻼت ﻣﻬﻢ زوﺟﻴﻦ ﻫﻢ درونﻓﺮدي و ﻫﻢ ﻣﻴﺎنﻓﺮدي

 

ﻛﻪ ﺑﺎ ﺗﻘﺴﻴﻢ ﻣﺮاﻗﺒﺖ از ﻛﻮدك و ﻛﺎر ﺧﺎﻧﻪ ﻣﺮﺗﺒﻂ اﺳﺖ ﺑﻪ وﺳﻴﻠﻪ اﻳﻦ آراﻳﻪ اﻳﺠﺎد ﻣﻲﺷﻮد. در ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ ﺑﺎ ﻧﺮخ ﻣﺘﻮﺳﻂ ﻃﻼق، ﻧﺮخ ﻃﻼق ﺑﺮاي زﻧﺎن ﻣﺘﺨﺼﺺ و زﻧﺎن داراي ﺣﻘﻮق ﺑﺎﻻ، ﺑﻪ ﻃﻮر ﻣﻌﻨﺎداري ﺑﺎﻻﺳﺖ.

 

ﻣﻄﺎﻟﻌﺎت ﻧﺸﺎن ﻣﻲدﻫﻨﺪ ﻛﻪ وﻗﺖ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻳﻜﻲ از، اﮔﺮ ﻧﻪ اوﻟﻴﻦ، ﻣﺸﻜﻼﺗﻲ ذﻛﺮ ﺷﺪه ﻛﻪ زوجﻫﺎي دو ﺷﻐﻠﻲ ﺑﺎ آن ﻣﻮاﺟﻪاﻧﺪ. ﻓﺮاﻧﻜﻞ و وﻳﻠﺴﻮن(2000) 7 اﻳﻦ ﻧﮕﺮش را ﺗﺄﻳﻴﺪ ﻛﺮده و وﻗﺖ را ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻳﻜﻲ از ﻧﻴﺮوﻣﻨﺪﺗﺮﻳﻦ اﺛﺮﮔﺬاري ﺑﺮ روي ﻛﻴﻔﻴﺖ و ﺳﺎزﻣﺎن زﻧﺪﮔﻲ زوجﻫﺎ ذﻛﺮ ﻣﻲﻛﻨﻨﺪ ﻛﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﻲﺷﻮد ﺑﺴﻴﺎري از اﻓﺮاد در ﻧﺘﻴﺠﻪ آﺷﻔﺘﮕﻲ در ﻣﻮرد ﻣﺴﺎﺋﻞ ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ زﻣﺎن ﺑﻪ دﻧﺒﺎل درﻣﺎن ﺑﺎﺷﻨﺪ. اﻳﻦ اﺳﺘﺮس اﺟﺘﻨﺎبﻧﺎﭘﺬﻳﺮ ﻧﺎﺷﻲ از اﺣﺴﺎس ﻛﻤﺒﻮد وﻗﺖ، اﻧﺮژياي را ﻛﻪ ﻣﻲﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﻪ ﻃﻮر ﺑﺎﻟﻘﻮه ﺑﺮاي راﺑﻄﻪ زﻧﺎﺷﻮﻳﻲ ﺻﺮف ﺷﻮد، ﻛﺎﻫﺶ دﻫﺪ. ﭘﺮون و ورﺗﻴﻨﮕﺘﻮن(2001) 8 ﻧﻴﺰ ﻓﺸﺎر ﻧﻘﺶ اﺟﺘﻤﺎﻋﻲ اﻓﺮاد در زوجﻫﺎي دو ﺷﻐﻠﻲ را ﻣﻮرد ﺗﺤﻘﻴﻖ ﻗﺮار دادﻧﺪ، آنﻫﺎ درﻳﺎﻓﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﻓﺸﺎر ﺷﻐﻞ ـ ﺧﺎﻧﻮاده ﺑﻪ رﺿﺎﻳﺘﻤﻨﺪي ﭘﺎﻳﻴﻦ در ﺧﺼﻮص ﺳﺒﻚ زﻧﺪﮔﻲ دو ﺷﻐﻠﻲ و ارزﻳﺎﺑﻲ ﻣﻨﻔﻲ از ازدواج ﻣﺮﺑﻮط اﺳﺖ. ﺗﺤﻘﻴﻖ آنﻫﺎ ﻫﻢﭼﻨﻴﻦ ﻧﺸﺎن داد ﻛﻪ ﺑﺎ اﻓﺰاﻳﺶ ﻫﻤﻜﺎري ﺑﻴﻦ ﺷﻮﻫﺮ و ﻫﻤﺴﺮ اﺛﺮ ﻣﻨﻔﻲ ﻓﺸﺎر ﻧﻘﺶ ﺑﺮ روي

 

352   / !””       /          /           /

 

 

رﺿﺎﻳﺖ زﻧﺎﺷﻮﻳﻲ ﻛﺎﻫﺶ ﻣﻲﻳﺎﺑﺪ. ﻣﺤﻘﻘﺎن اﻫﻤﻴﺖ/    ﺟﻨﺴﻴﺖزداﻳﻲ از ﻣﺴﺌﻮﻟﻴﺖﻫﺎي ﺧﺎﻧﻪداري و ﻛﺎر را ﺑﺮاي ﻣﺸﺎرﻛﺖ ﻣﺴﺌﻮﻟﻴﺖﭘﺬﻳﺮي و ﺗﻌﺎدل اﺛﺮﺑﺨﺶ ﻧﻘﺶﻫﺎي ﻛﺎري و ﺧﺎﻧﻮادﮔﻲ ﺑﺮاي ﻛﺎﻫﺶ ﻓﺸﺎر ﻧﻘﺶ، ﻧﺸﺎن دادهاﻧﺪ (ﺳﺎﮔﻴﻨﺎك و ﺳﺎﮔﻴﻨﺎك9، .(2005 ﻣﻄﺎﻟﺐ ذﻛﺮ ﺷﺪه ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﻣﺴﺎﺋﻞ زوجﻫﺎي دو ﺷﻐﻠﻲ و ﺷﻨﺎﺳﺎﻳﻲ راﻫﺒﺮدﻫﺎي ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺟﻬﺖ ﻳﺎوري اﻳﻦ زوجﻫﺎ را ﺿﺮوري ﻣﻲﻧﻤﺎﻳﻨﺪ.

 

ﺧﺎﻧﻮادهدرﻣﺎﻧﻲ راهﺣﻞﻣﺤﻮر ﺣﺎﺻﻞ ﻛﺎر ﻣﺪدﻛﺎر اﺟﺘﻤﺎﻋﻲ ﺑﻪ ﻧﺎم اﺳﺘﻴﻮ دي ﺷﺎزر و ﻫﻤﻜﺎران او در ﻣﺮﻛﺰ ﺧﺎﻧﻮادهدرﻣﺎﻧﻲ MRI واﻗﻊ در ﻣﻴﻠﻮاﻛﻲ اﺳﺖ (ﮔﻠﺪﻧﺒﺮگ و ﮔﻠﺪﻧﺒﺮگ، ﺗﺮﺟﻤﻪ ﻧﻘﺸﺒﻨﺪي، .(1382 اﻳﻦ روﻳﻜﺮد ﺑﺮ اﺳﺘﺜﻨﺎﺋﺎت ﻣﺸﻜﻞ ﺗﻤﺮﻛﺰ ﻣﻲﻛﻨﺪ. ﺑﺮ اﺳﺎس اﻳﻦ دﻳﺪﮔﺎه ﻣﺸﺎوره، ﺗﻐﻴﻴﺮ و دﮔﺮﮔﻮﻧﻲ اﻣﺮي اﺟﺘﻨﺎبﻧﺎﭘﺬﻳﺮ ﺑﻮده و ﻣﺨﺼﻮﺻﺎً ﺗﻐﻴﻴﺮات ﺳﺎزﻧﺪه اﻣﻜﺎنﭘﺬﻳﺮ اﺳﺖ. ﻟﺬا در اﻳﻦ ﻧﻮع درﻣﺎن، ﺗﻤﺮﻛﺰ ﺑﻪ ﺟﺎي زﻣﻴﻨﻪﻫﺎي ﺳﺨﺖ و ﻏﻴﺮﻗﺎﺑﻞ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺑﺮ روي ﻣﺴﺎﺋﻠﻲ اﺳﺖ ﻛﻪ اﺣﺘﻤﺎل ﺗﻐﻴﻴﺮ در آنﻫﺎ وﺟﻮد دارد (اوﻫﺎﻧﻠﻮن، واﻧﻴﺮ و دﻳﻮﻳﺲ، 1989؛ ﺑﻪﻧﻘﻞ از ﻧﻈﺮي و ﻧﻮاﺑﻲﻧﮋاد، .(1385 ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﻋﻠﺖ اﺳﺖ ﻛﻪ ﻣﺸﺎوره راهﺣﻞﻣﺤﻮر ﺑﻪ ﻣﺸﺎوره اﻣﻴﺪواري ﺷﻬﺮت ﻳﺎﻓﺘﻪ اﺳﺖ.

 

در درﻣﺎن راهﺣﻞﻣﺤﻮر اﻋﺘﻘﺎد ﺑﺮ اﻳﻦ اﺳﺖ ﻛﻪ ﻳﻚ روش ﺧﻄﻲ و ﻳﺎ ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ ﻛﻪ ﻣﺸﻜﻞ را ﺣﻞ ﻛﻨﺪ، ﻣﺆﺛﺮ ﻧﻴﺴﺖ. در اﻳﻦ روش، ﻫﺪفﻫﺎي درﻣﺎﻧﻲ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻣﺜﺒﺖ ﻓﺮﻣﻮلﺑﻨﺪي ﻣﻲﺷﻮﻧﺪ:ﻣﺜﻼً ﺑﻪ ﺟﺎي »ﺣﺬف ﺟﺮ و ﺑﺤﺚ« ﺑﻪ ﺻﻮرت »ﺗﻮاﻧﺎﻳﻲ ﺣﻞ ﻣﺴﺌﻠﻪ از ﻃﺮﻳﻖ ﺑﺤﺚ آزاد« ﭼﺎرﭼﻮبﺑﻨﺪي ﻣﻲﺷﻮﻧﺪ (ﺳﻌﻴﺪي و ﻫﻤﻜﺎران، .(1385 ﺗﺤﻘﻴﻘﺎت ﻧﺸﺎن ﻣﻲدﻫﻨﺪ ﻛﻪ اﻳﻦ روﻳﻜﺮد ﻣﻲﺗﻮاﻧﺪ ﺑﻪ ﻧﺘﺎﻳﺞ ﻣﻄﻠﻮب ﺑﻴﺎﻧﺠﺎﻣﺪ و ﺣﺘﻲ در ﻣﻮارد اورژاﻧﺴﻲ ﺧﻮب ﻋﻤﻞ ﻛﻨﺪ. اﻳﻦ دﻳﺪﮔﺎه ﺑﻪ دﻟﻴﻞ ﻣﺤﺪودﻳﺖ ﺟﻠﺴﺎت درﻣﺎﻧﻲ

از ﻃﺮف ﻣﺮاﺟﻌﻴﻦ ﻧﻴﺰ ﻣﻮرد اﺳﺘﻘﺒﺎل ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪ و ﺑﺮاي ﺧﺎﻧﻮادهدرﻣﺎﻧﻲ ﺑﺎارزش اﺳﺖ (ﻧﻈﺮي و ﻧﻮاﺑﻲﻧﮋاد،

 

.(1385

 

روﻳﻜﺮد راهﺣﻞﻣﺤﻮر در ﻣﻮرد ﺟﻤﻌﻴﺖﻫﺎ و ﻣﻮﻗﻌﻴﺖﻫﺎي ﻣﺨﺘﻠﻒ از ﺟﻤﻠﻪ زوجﻫﺎ (ﻧﻠﺴﻮن و ﻛﻠﻲ10، 2001؛ ﻣﻮد 2000؛ زﻳﻤﺮﻣﻦ11 و ﻫﻤﻜﺎران، 1997؛ ﻧﻈﺮي، (1383، ﻣﺸﺎوره ازدواج (ﻣﻮري و ﻣﻮري12، (2004، ﺣﻞ ﺗﻌﺎرض در ﺳﻴﺴﺘﻢ ﻛﺎر (وب13، (1995، رﺷﺪ داﻧﺶآﻣﻮزان (ﺷﻴﻔﺮ و ﺷﻴﻔﺮ14، (2000، ﺑﺤﺮان روانﭘﺰﺷﻜﻲ در ﺟﻬﺖ ﺗﻌﺪﻳﻞ ﺑﺎورﻫﺎ (رادز و ﺟﻜﺲ15، (2002 ﺑﻪﻛﺎر رﻓﺘﻪ و ﻧﺘﺎﻳﺞ ﺳﻮدﻣﻨﺪي ﺣﺎﺻﻞ ﻛﺮده اﺳﺖ. ﻧﻈﺮي (1383) ﺗﺄﺛﻴﺮ دو روش ﻏﻨﻲﺳﺎزي ارﺗﺒﺎط و ﻣﺸﺎوره راهﺣﻞﻣﺤﻮر ﺑﺮ رﺿﺎﻳﺖ زﻧﺎﺷﻮﻳﻲ زوﺟﻴﻦ ﻫﺮ دو ﺷﺎﻏﻞ را ﻣﻮرد ﺑﺮرﺳﻲ ﻗﺮار داد و ﻧﺘﻴﺠﻪ ﮔﺮﻓﺖ ﻛﻪ ﻫﺮ دو روش رﺿﺎﻳﺖ زﻧﺎﺷﻮﻳﻲ زوﺟﻴﻦ را ﺑﻪ ﻃﻮر ﻣﻌﻨﺎداري اﻓﺰاﻳﺶ داده اﺳﺖ. دو ﺟﺰء اوﻟﻴﻪ ﻣﺆﺛﺮ در اﻳﺠﺎد ﻧﺘﺎﻳﺞ ﻣﺜﺒﺖ در درﻣﺎن راه ﺣﻞ ﻣﺤﻮر ﻋﺒﺎرﺗﻨﺪ از: زﺑﺎﻧﻲ ﻛﻪ درﻣﺎﻧﮕﺮ ﻣﻮرد اﺳﺘﻔﺎده ﻗﺮار ﻣﻲدﻫﺪ (ﻫﻢ ﺑﺮاي اﻳﺠﺎد راﺑﻄﻪ ﻣﺸﺘﺮك و ﺗﻌﺎوﻧﻲ و ﻫﻢ ﺑﺮاي اﻳﺠﺎد اﻣﻴﺪ) و ﺑﻪﻛﺎرﮔﻴﺮي ﺗﻜﺎﻟﻴﻔﻲ ﻛﻪ زوﺟﻴﻦ را در ﻓﻌﺎﻟﻴﺖﻫﺎ و اﻋﻤﺎﻟﻲ درﮔﻴﺮ ﻣﻲﻛﻨﺪ ﻛﻪ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻪ دﻳﺪﮔﺎه و رﻓﺘﺎرﻫﺎي ﺟﺪﻳﺪ ﻣﻲﺷﻮد. ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﻛﻮﺗﺎهﻣﺪت ﺑﻮدن درﻣﺎن و ﺗﺄﻛﻴﺪ آن ﺑﺮ اﺳﺘﺜﻨﺎﺋﺎت ﻣﺸﻜﻞ و ﺗﻮاﻧﻤﻨﺪيﻫﺎي زوﺟﻴﻦ، اﻳﻦ ﻧﻮع درﻣﺎن ﻣﻲﺗﻮاﻧﺪ در ﻣﻮرد زوﺟﻴﻦ

 

353

 

 

 

ﺷﺎﻏﻞ ﻛﻪ ﻣﻤﻜﻦ اﺳﺖ ﻓﺮﺻﺖ ﻛﺎﻓﻲ ﺑﺮاي درﻣﺎنﻫﺎي ﻃﻮﻻﻧﻲ ﻣﺪت ﻧﺪاﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ و ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻓﺸﺎر ﻧﺎﺷﻲ از ﻣﺴﺌﻮﻟﻴﺖﻫﺎي ﻛﺎري و ﺧﺎﻧﻮادﮔﻲ ﺑﺮ ﻣﺸﻜﻼتﺑﺮرﺳﻲ اﺛﺮﺑﺨﺸﻲﻣﺘﻤﺮﻛﺰﻣﺸﺎورهﺷﻮﻧﺪ،راه ﺣﻞﻣﻨﺎﺳﻣﺤﻮرﺒﺖدر ﺑﻴﺸﺘﺮيﻛﺎﻫﺶاﺑﻌﺎد داﺷﺘﻪﻣﺨﺘﻠﻒ…ﺑﺎﺷﺪ.//

 

روش

 

روش ﻣﻮرد اﺳﺘﻔﺎده در اﻳﻦ ﺗﺤﻘﻴﻖ، روش ﻧﻴﻤﻪ آزﻣﺎﻳﺸﻲ ﺑﺎ ﻃﺮح ﭘﻴﺶآزﻣﻮن، ﭘﺲآزﻣﻮن و ﭘﻴﮕﻴﺮي ﻣﻲﺑﺎﺷﺪ.

 

ﺟﺎﻣﻌﻪ، ﻧﻤﻮﻧﻪ و روش ﻧﻤﻮﻧﻪ ﮔﻴﺮي

 

ﺟﺎﻣﻌﻪ اﻳﻦ ﺗﺤﻘﻴﻖ ﻛﻠﻴﻪ زوجﻫﺎي ﻫﺮ دو ﺷﺎﻏﻞ ﺷﻬﺮ اﺑﻬﺮ و ﻧﻤﻮﻧﻪ ﻣﻮرد ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ 10 زوج ﻣﻲﺑﺎﺷﻨﺪ. اﻳﻦ ﺗﻌﺪاد ﻧﻤﻮﻧﻪ از ﺑﻴﻦ 25 زوﺟﻲ ﻛﻪ ﺑﺮاي ﺷﺮﻛﺖ در ﺟﻠﺴﺎت ﺛﺒﺖ ﻧﺎم ﻛﺮده ﺑﻮدﻧﺪ ﺑﻪ روش ﺗﺼﺎدﻓﻲ اﻧﺘﺨﺎب و در ﮔﺮوهﻫﺎي آزﻣﺎﻳﺶ و ﻛﻨﺘﺮل ﺟﺎﻳﮕﺰﻳﻦ ﺷﺪﻧﺪ.

 

وﻳﮋﮔﻲ ﻧﻤﻮﻧﻪ ﻣﻮرد ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺷﺎﻏﻞ ﺑﻮدن زن و ﺷﻮﻫﺮ، ﮔﺬﺷﺘﻦ ﺣﺪاﻗﻞ ﺳﻪ ﺳﺎل از ازدواج و داﺷﺘﻦ ﻓﺮزﻧﺪ ﺑﻮد. از ﻧﻈﺮ ﺗﺤﺼﻴﻼت 2 ﻧﻔﺮ ﻓﻮق ﻟﻴﺴﺎﻧﺲ، 11 ﻧﻔﺮ ﻟﻴﺴﺎﻧﺲ، 4 ﻧﻔﺮ ﻓﻮق دﻳﭙﻠﻢ و 3 ﻧﻔﺮ دﻳﭙﻠﻢ ﺑﻮدﻧﺪ. داﻣﻨﻪ ﺳﻨﻲ ﺷﺮﻛﺖﻛﻨﻨﺪﮔﺎن ﺑﻴﻦ 23 و 42 ﺳﺎل و ﻃﻮل ﻣﺪت ازدواج آنﻫﺎ ﺑﻴﻦ 3 ﺗﺎ 12 ﺳﺎل ﺑﻮد. از ﻧﻈﺮ ﺗﻌﺪاد ﻓﺮزﻧﺪان ﻧﻴﺰ ﺷﺮﻛﺖﻛﻨﻨﺪﮔﺎن ﺣﺪاﻗﻞ ﻳﻚ و ﺣﺪاﻛﺜﺮ 3 ﻓﺮزﻧﺪ داﺷﺘﻨﺪ.

اﺑﺰار ﭘﮋوﻫﺶ

 

اﺑﺰار ﻣﻮرد اﺳﺘﻔﺎده، در اﻳﻦ ﺗﺤﻘﻴﻖ ﭘﺮﺳﺸﻨﺎﻣﻪ ﺗﻌﺎرض زﻧﺎﺷﻮﻳﻲ ﺑﺮاﺗﻲ و ﺛﻨﺎﻳﻲ (1375) ﻣﻲﺑﺎﺷﺪ. اﻳﻦ ﭘﺮﺳﺸﻨﺎﻣﻪ ﻫﻔﺖ ﺑﻌﺪ از ﺗﻌﺎرض زﻧﺎﺷﻮﻳﻲ را ﻣﻲﺳﻨﺠﺪ اﻳﻦ اﺑﻌﺎد ﻋﺒﺎرﺗﻨﺪ از: ﻛﺎﻫﺶ ﻫﻤﻜﺎري، ﻛﺎﻫﺶ راﺑﻄﻪ ﺟﻨﺴﻲ، اﻓﺰاﻳﺶ واﻛﻨﺶﻫﺎي ﻫﻴﺠﺎﻧﻲ، اﻓﺰاﻳﺶ ﺟﻠﺐ ﺣﻤﺎﻳﺖ ﻓﺮزﻧﺪ، اﻓﺰاﻳﺶ راﺑﻄﻪ ﻓﺮدي ﺑﺎ ﺧﻮﻳﺸﺎوﻧﺪان ﺧﻮد، ﻛﺎﻫﺶ راﺑﻄﻪ ﺧﺎﻧﻮادﮔﻲ ﺑﺎ ﺧﻮﻳﺸﺎوﻧﺪان ﻫﻤﺴﺮ و دوﺳﺘﺎن، ﺟﺪا ﻛﺮدن اﻣﻮر ﻣﺎﻟﻲ از ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ. اﻳﻦ آزﻣﻮن ﺗﻮﺳﻂ ﺳﺎزﻧﺪﮔﺎن آن ﺑﺮ روي ﻣﺮاﺟﻌﻪﻛﻨﻨﺪﮔﺎن ﺑﻪ ﻣﺮاﺟﻊ ﻗﻀﺎﻳﻲ ﻳﺎ ﻣﺮاﻛﺰ ﻣﺸﺎوره ﺟﻬﺖ رﻓﻊ ﺗﻌﺎرض زﻧﺎﺷﻮﻳﻲ در ﺗﻬﺮان ﻫﻨﺠﺎرﻳﺎﺑﻲ ﺷﺪه و ﻣﺸﺨﺼﺎت روانﺳﻨﺠﻲ آن ﺑﻪ اﻳﻦ ﺷﺮح ﮔﺰارش ﺷﺪه اﺳﺖ: آﻟﻔﺎي ﻛﺮاﻧﺒﺎخ ﺑﺮاي ﻛﻞ ﭘﺮﺳﺸﻨﺎﻣﻪ 0/53 و ﺑﺮاي ﺧﺮدهﻣﻘﻴﺎسﻫﺎي ﻛﺎﻫﺶ ﻫﻤﻜﺎري 0/30، ﻛﺎﻫﺶ راﺑﻄﻪ ﺟﻨﺴﻲ 0/50، اﻓﺰاﻳﺶ واﻛﻨﺶ ﻫﻴﺠﺎﻧﻲ 0/73، اﻓﺰاﻳﺶ ﺟﻠﺐ ﺣﻤﺎﻳﺖ ﻓﺮزﻧﺪ 0/60، اﻓﺰاﻳﺶ راﺑﻄﻪ ﻓﺮدي ﺑﺎ ﺧﻮﻳﺸﺎوﻧﺪان 0/64، ﻛﺎﻫﺶ راﺑﻄﻪ ﺧﺎﻧﻮادﮔﻲ ﺑﺎ ﺧﻮﻳﺸﺎوﻧﺪان ﻫﻤﺴﺮ و دوﺳﺘﺎن 0/64 و ﺟﺪاﻛﺮدن اﻣﻮر ﻣﺎﻟﻲ از ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ 0/51 ﮔﺰارش ﺷﺪه اﺳﺖ. (ﺛﻨﺎﻳﻲ، .(1379 ﺑﺮاي ﺗﻌﻴﻴﻦ رواﻳﻲ اﻳﻦ آزﻣﻮن از ﺗﻌﺪادي ﻣﺘﺨﺼﺺ ﺧﺎﻧﻮادهدرﻣﺎﻧﻲ ﻧﻈﺮﺧﻮاﻫﻲ ﺷﺪ، ﺑﻨﺎﺑﺮ اﻋﺘﻘﺎد آنﻫﺎ اﻳﻦ آزﻣﻮن داراي رواﻳﻲ ﻣﺤﺘﻮاﻳﻲ ﻣﻨﺎﺳﺒﻲ اﺳﺖ.

 

354   / !””       /          /           /

 

 

 

در ﺗﺤﻘﻴﻖ ﺣﺎﺿﺮ آﻟﻔﺎي ﻛﺮاﻧﺒﺎخ ﺑﺮاي ﻛﻞ آزﻣﻮن 0/69، ﺑﺮاي ﺧﺮده ﻣﻘﻴﺎسﻫﺎي ﻛﺎﻫﺶ ﻫﻤﻜﺎري 0/56، ﻛﺎﻫﺶ راﺑﻄﻪ ﺟﻨﺴﻲ 0/62، اﻓﺰاﻳﺶ واﻛﻨﺶﻫﺎي ﻫﻴﺠﺎﻧﻲ 0/81، اﻓﺰاﻳﺶ ﺟﻠﺐ ﺣﻤﺎﻳﺖ ﻓﺮزﻧﺪ 0/68، اﻓﺰاﻳﺶ راﺑﻄﻪ ﻓﺮدي ﺑﺎ ﺧﻮﻳﺸﺎوﻧﺪان 0/74، ﻛﺎﻫﺶ راﺑﻄﻪ ﺧﺎﻧﻮادﮔﻲ ﺑﺎ ﺧﻮﻳﺸﺎوﻧﺪان ﻫﻤﺴﺮ و دوﺳﺘﺎن 0/73، و ﺟﺪا ﻛﺮدن اﻣﻮر ﻣﺎﻟﻲ از ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ 0/63 ﺑﺪﺳﺖ آﻣﺪ.

 

ﺷﻴﻮه اﺟﺮا

 

اﺑﺘﺪا ﺑﺮ اﺳﺎس اﺻﻮل و ﺗﻜﻨﻴﻚﻫﺎي روﻳﻜﺮد راهﺣﻞﻣﺤﻮر، ﺳﺎﺧﺘﺎر ﺟﻠﺴﺎت ﺗﻨﻈﻴﻢ ﺷﺪ. ﺳﭙﺲ از ﻃﺮﻳﻖ درج آﮔﻬﻲ در ﻫﻔﺘﻪﻧﺎﻣﻪ و ﻧﺼﺐ اﻃﻼﻋﻴﻪ و ﻫﻤﺎﻫﻨﮕﻲ ﺑﺎ ادارات و ﻫﻢﭼﻨﻴﻦ در ﺟﺮﻳﺎن ﮔﺬاﺷﺘﻦ ﻫﻤﻜﺎران ﺑﺮاي ارﺟﺎع ﻣﻮردﻫﺎي ﻣﻨﺎﺳﺐ، ﻣﺮاﺟﻌﺎن ﺑﺎﻟﻘﻮه در ﺟﺮﻳﺎن ﺗﺸﻜﻴﻞ ﭼﻨﻴﻦ ﺟﻠﺴﺎﺗﻲ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ

 

  • از آنﻫﺎ دﻋﻮت ﺷﺪ ﺑﺮاي ﺛﺒﺖﻧﺎم ﺑﻪ ﻣﺮﻛﺰ ﻣﺸﺎوره داﻧﺸﮕﺎه اﺑﻬﺮ ﻣﺮاﺟﻌﻪ ﻛﻨﻨﺪ. ﺑﻌﺪ از اﺟﺮاي ﭘﺮﺳﺸﻨﺎﻣﻪ ﺑﺮ روي ﻣﺮاﺟﻌﺎن، ﻣﺼﺎﺣﺒﻪ اوﻟﻴﻪ ﺑﺎ آنﻫﺎ اﻧﺠﺎم ﺷﺪ. در ﻃﻲ ﻳﻚ دوره 3 ﻣﺎﻫﻪ، 25 زوج داراي ﺷﺮاﻳﻂ ﻻزم ﺑﺮاي ﺷﺮﻛﺖ در ﺟﻠﺴﺎت ﺑﻮدﻧﺪ. ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ اﻳﻦﻛﻪ ﺣﻀﻮر ﻫﻤﻪ آنﻫﺎ در ﺟﻠﺴﺎت ﻣﻘﺪور ﻧﺒﻮد 10 زوج ﺑﻪ روش ﺗﺼﺎدﻓﻲ اﻧﺘﺨﺎب و ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﺗﺼﺎدﻓﻲ ﺑﻪ دو ﮔﺮوه آزﻣﺎﻳﺶ و ﻛﻨﺘﺮل واﮔﺬار ﺷﺪﻧﺪ.

 

ﮔﺮوه آزﻣﺎﻳﺶ ﺑﻪ ﺗﻌﺪاد ﻫﺸﺖ ﺟﻠﺴﻪ ﻣﺪاﺧﻠﻪ راهﺣﻞﻣﺤﻮر را درﻳﺎﻓﺖ ﻛﺮده و ﮔﺮوه ﻛﻨﺘﺮل ﻫﻴﭻ ﻣﺪاﺧﻠﻪاي درﻳﺎﻓﺖ ﻧﻜﺮد. ﭘﺲ از اﺗﻤﺎم ﺟﻠﺴﺎت دوﺑﺎره ﭘﺮﺳﺸﻨﺎﻣﻪ ﺗﻌﺎرض زﻧﺎﺷﻮﻳﻲ اﺟﺮا و ﺑﻌﺪ از ﻳﻚ ﻣﺎه ﺟﻠﺴﻪ ﭘﻴﮕﻴﺮي ﺗﺸﻜﻴﻞ و آزﻣﻮن ﭘﻴﮕﻴﺮي اﺟﺮا ﮔﺮدﻳﺪ و ﺳﭙﺲ ﻧﺘﺎﻳﺞ ﻣﻮرد ﺗﺠﺰﻳﻪ و ﺗﺤﻠﻴﻞ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ.

 

ﻣﺤﺘﻮاي ﺟﻠﺴﺎت ﻣﺸﺎوره راهﺣﻞﻣﺤﻮر (ﻣﻨﺎﺑﻊ ﻣﻮرد اﺳﺘﻔﺎده ﺑﺮاي ﺗﺪوﻳﻦ ﺟﻠﺴﺎت راهﺣﻞﻣﺤﻮر واﻟﺘﺮ

 

  • ﭘﻠﺮ، 1992؛ زﻳﻤﺮﻣﻦ و وﺗﺰل، 1997؛ ﻣﻮد، 2000؛ ﻣﻠﺴﻮن و ﻛﻠﻲ، 2001؛ ﻧﻈﺮي، 1382؛ ﻟﻴﭙﭽﻴﻚ، :(2002 ﺟﻠﺴﻪ اول: اﻳﺠﺎد آﺷﻨﺎﻳﻲ، ﺑﻴﺎن اﻫﺪاف، روﻧﺪ ﻛﺎر ﺟﻠﺴﺎت و ﻗﻮاﻧﻴﻦ ﮔﺮوه، اﻧﺠﺎم ﺗﻜﻨﻴﻚ دور زدن و ﺷﻨﻴﺪن اﻫﺪاف ﺷﺮﻛﺖﻛﻨﻨﺪﮔﺎن. ﺟﻠﺴﻪ دوم: ﺑﻴﺎن اﺻﻮل اﺳﺎﺳﻲ ﻣﺸﺎوره راهﺣﻞﻣﺤﻮر، اﻇﻬﺎرﻧﻈﺮ اﻋﻀﺎ در ﺧﺼﻮص ﭼﮕﻮﻧﮕﻲ اداره اﻣﻮر و ﺑﺤﺚ آن در ﮔﺮوه و رﺳﻴﺪن ﺑﻪ راهﺣﻞ ﺗﻮاﻓﻘﻲ، ﺻﺤﺒﺖ اﻋﻀﺎ در ﺧﺼﻮص ﻣﺸﻜﻼت اﺷﺘﻐﺎل ﻫﺮ دو، ﺗﻤﺮﻛﺰزداﻳﻲ از ﻣﻮارد ﻣﻨﻔﻲ و ﺗﺄﻛﻴﺪ ﺑﺮ ﻣﻮارد ﻣﺜﺒﺖ. ﺟﻠﺴﻪ ﺳﻮم: ﺑﻪ ﻛﺎرﮔﻴﺮي ﻣﻘﻴﺎسﺑﻨﺪي ﺑﺮاي ارزﻳﺎﺑﻲ ﻣﻴﺰان ﺗﻌﻬﺪ و اﻣﻴﺪواري ﺷﺮﻛﺖﻛﻨﻨﺪﮔﺎن ﺑﺮاي ﺣﻞ ﻣﺸﻜﻞ و ﺑﺤﺚ در ﺧﺼﻮص درﺟﻪﺑﻨﺪيﻫﺎ، ﺷﻨﺎﺳﺎﻳﻲ ﻣﻘﺎوﻣﺖ اﻋﻀﺎء ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از ﺳﺆاﻻت ﭼﮕﻮﻧﻪ، ﭼﻪ ﻣﻮﻗﻊ، ﭼﻪ ﭼﻴﺰي
  • ﺣﻞ آن. ﺟﻠﺴﻪ ﭼﻬﺎرم: ﺗﺮﻏﻴﺐ ﺷﺮﻛﺖﻛﻨﻨﺪﮔﺎن ﺑﺮاي ﺑﻴﺎن ﻣﺸﻜﻼت و راهﺣﻞﻫﺎ در زﻣﻴﻨﻪ ﻣﺴﺎﺋﻞ ﻣﺎﻟﻲ، ﻣﺮاﻗﺒﺖ از ﻛﻮدك و ارﺗﺒﺎط ﺑﺎ ﺧﻮﻳﺸﺎوﻧﺪان و ﻣﻮرد ﺑﺤﺚ ﻗﺮار دادن آن در ﮔﺮوه، ﺗﺮﻏﻴﺐ اﻋﻀﺎ ﺑﺮاي ﺻﺤﺒﺖ در ﻣﻮرد راهﺣﻞﻫﺎ ﺑﻪ ﺟﺎي ﺻﺤﺒﺖ در ﻣﻮرد ﺷﻜﻞ و ﺷﻨﺎﺳﺎﻳﻲ راهﺣﻞﻫﺎي ﻣﻔﻴﺪ، ﺿﻌﻴﻒ و ﻣﻨﺎﺳﺐ. ﺟﻠﺴﻪ ﭘﻨﺠﻢ: ﭘﺮﺳﻴﺪن ﺳﺆال ﻣﻌﺠﺰهآﺳﺎ و ﺑﺤﺚ در ﻣﻮرد آن در ﮔﺮوه، ﺗﺮﻏﻴﺐ اﻋﻀﺎ ﺑﺮاي ﺑﻴﺎن ﺗﻮاﻧﻤﻨﺪيﻫﺎﻳﺸﺎن در ﺧﺼﻮص ﺣﻞ ﻣﺸﻜﻞ و ﺗﻘﻮﻳﺖ آن. ﺟﻠﺴﻪ ﺷﺸﻢ: ﭘﺮﺳﻴﺪن ﺳﺆال ﻣﻌﺠﺰهآﺳﺎ و ﺑﺤﺚ

در ﺧﺼﻮص ﭘﺎﺳﺦﻫﺎ در ﮔﺮوه. ﺟﻠﺴﻪ ﻫﻔﺘﻢ: اﺳﺘﻔﺎده از واژه »ﺑﻪ ﺟﺎي« و ﺟﺎﻳﮕﺰﻳﻦ ﻛﺮدن اﻓﻜﺎر، اﺣﺴﺎﺳﺎت و رﻓﺘﺎر ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺑﻪ ﺟﺎي اﻓﻜﺎر، اﺣﺴﺎﺳﺎت و رﻓﺘﺎر ﻣﺸﻜﻞﺳﺎز و اﻧﺠﺎم ﺗﻜﻨﻴﻚ ﭼﺮﺧﺶ 180

 

355

 

 

 

درﺟﻪاي، درﺧﻮاﺳﺖ از ﺷﺮﻛﺖﻛﻨﻨﺪﮔﺎن ﺑﺮاي ﺑﻴﺎن ﺣﺪاﻗﻞ دو وﻳﮋﮔﻲ ﻣﺜﺒﺖ ﻫﻤﺴﺮﺷﺎن و ﺗﺤﺴﻴﻦ و ﻗﺪرداﻧﻲ ﻛﺮدن از آن. ﺟﻠﺴﻪ ﻫﺸﺘﻢ: ﺧﻼﺻﻪ ﻛﺮدن ﺟﻠﺴﺎت و درﺧﻮاﺳﺖ از اﻋﻀﺎ ﺑﺮاي اﻇﻬﺎرﻧﻈﺮ در ﺧﺼﻮص ﺟﻠﺴﺎت، اﺟﺮاي ﭘﺲآزﻣﻮن و ﻗﺪرداﻧﻲﺑﺮرﺳﻲاز ﺷﺮﻛﺖاﺛﺮﺑﺨﺸﻲﻛﻨﻨﺪﮔﺎنﻣﺸﺎورهراهﺣﻞﺑﻪﻣﺤﻮرﺧﺎﻃﺮدرﻛﺎﻫﺶﻫﻤﻜﺎرياﺑﻌﺎدﻣﺨﺘﻠﻒوﺣﻀﻮر// در ﺟﻠﺴﺎت.

 

ﻳﺎﻓﺘﻪﻫﺎ

 

روش آﻣﺎري ﺑﻪ ﻛﺎر رﻓﺘﻪ در اﻳﻦ ﺗﺤﻘﻴﻖ ﺗﺤﻠﻴﻞ وارﻳﺎﻧﺲ ﺑﺎ ﻃﺮح اﻧﺪازهﮔﻴﺮي ﻣﻜﺮر ﻣﻲﺑﺎﺷﺪ.

 

 

 

ﺟﺪول :1 ﺷﺎﺧﺺ ﻫﺎي ﺗﻮﺻﻴﻔﻲ ﻧﻤﺮات ﺗﻌﺎرض زﻧﺎﺷﻮﻳﻲ دو ﮔﺮوه

 

در ﺳﻪ ﻣﺮﺣﻠﻪ اﻧﺪازهﮔﻴﺮي

 

آزﻣﻮن ﮔﺮوه ﺑﻌﺪ* ﻣﻴﺎﻧﮕﻴﻦ اﻧﺤﺮاف ﺗﻌﺪاد  
        اﺳﺘﺎﻧﺪارد    
             
    1 14/50 1/35 10  
             
    2 14/70 1/05 10  
             
    3 23/30 1/88 10  
  راه ﺣﻞ ﻣﺤﻮر          
  4 11/80 1/35 10  
             
    5 17/0 1/28 10  
             
    6 16/60 0/84 10  
             
ﭘﻴﺶآزﻣﻮن   7 22/90 1/52 10  
           
  1 14/90 1/52 10  
     
             
    2 15/50 1/26 10  
             
    3 24/90 1/72 10  
  ﻛﻨﺘﺮل          
  4 13/40 1/17 10  
             
    5 16/70 1/82 10  
             
    6 16/40 1/43 10  
             
    7 22/30 2/26 10  
             
ﭘﺲآزﻣﻮن   1 12/33 1/35 10  
             
    2 11/80 1/54 10  
             
    3 19/70 2/45 10  
  راهﺣﻞﻣﺤﻮر          
  4 8/70 1/49 10  
             
    5 14/40 2/01 10  
             
    6 12/80 1/92 10  
             
    7 21/90 2/45 10  
             
  ﻛﻨﺘﺮل 1 14/60 1/52 10  
             
    2 15/90 1/44 10  
             
    3 24/60 1/95 10  
             
    4 13/50 1/26 10  
             

 

/ !””/  /    / 356        
                 
        5 16/90 2/02 10  
                 
        6 16/80 2/74 10  
                 
    /   7 22/20 2/15 10  
                 
        1 12/40 0/96 10  
  اداﻣﻪ ﺟﺪول 1              
      2 12/20 1/81 10  
                 
        3 19/90 2/72 10  
    راهﺣﻞﻣﺤﻮر            
      4 9/20 1/39 10  
                 
        5 15/10 2/55 10  
                 
        6 13/30 2/66 10  
                 
  ﭘﻴﮕﻴﺮي     7 22/30 2/66 10  
               
      1 14/30 1/25 10  
         
                 
        2 15/50 1/50 10  
                 
        3 24/50 1/71 10  
    ﻛﻨﺘﺮل            
      4 13/3 0/82 10  
                 
        5 16/60 2/01 10  
                 
        6 16/70 2/54 10  
                 
        7 22 2/62 10  
                 

=1*ﻛﺎﻫﺶ ﻫﻤﻜﺎري، =2 ﻛﺎﻫﺶ راﺑﻄﻪ ﺟﻨﺴﻲ، =3 اﻓﺰاﻳﺶ واﻛﻨﺶﻫﺎي ﻫﻴﺠﺎﻧﻲ، =4 اﻓﺰاﻳﺶ ﺟﻠﺐ ﺣﻤﺎﻳﺖ ﻓﺮزﻧﺪ، =5 اﻓﺰاﻳﺶ راﺑﻄﻪ ﻓﺮدي ﺑﺎ ﺧﻮﻳﺸﺎوﻧﺪان ﺧﻮد، =6 ﻛﺎﻫﺶ راﺑﻄﻪ ﺧﺎﻧﻮادﮔﻲ ﺑﺎ ﺧﻮﻳﺸﺎوﻧﺪان ﻫﻤﺴﺮ و دوﺳﺘﺎن، =7 ﺟﺪاﻛﺮدن اﻣﻮر ﻣﺎﻟﻲ از ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ

ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺟﺪول ﺷﻤﺎره 2 ﻧﺸﺎن ﻣﻲدﻫﺪ ﻛﻪ ﺗﺄﺛﻴﺮ ﻋﻤﻞ آزﻣﺎﻳﺸﻲ در ﮔﺮوه راهﺣﻞﻣﺤﻮر در ﻣﻮرد ﻫﻤﻪ اﺑﻌﺎد ﺗﻌﺎرض زﻧﺎﺷﻮﻳﻲ ﺑﻪ ﺟﺰ ﺑﻌﺪ ﺟﺪا ﻛﺮدن اﻣﻮر ﻣﺎﻟﻲ ﻣﻌﻨﺎدار اﺳﺖ.

 

 

 

ﺟﺪول :2 ﺧﻼﺻﻪ ﺗﺤﻠﻴﻞ وارﻳﺎﻧﺲ ﺑﺎ ﻃﺮح اﻧﺪازهﮔﻴﺮي ﻣﻜﺮر ﺑﺮاي دو ﮔﺮوه در اﺑﻌﺎد ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺗﻌﺎرض زﻧﺎﺷﻮﻳﻲ

ﮔﺮوه ﺑﻌﺪ ss df Ms F p
             
  ﻛﺎﻫﺶ ﻫﻤﻜﺎري 34/20 2 17/10 27/64 0/01
             
  ﻛﺎﻫﺶ راﺑﻄﻪ ﺟﻨﺴﻲ 49/40 2 24/70 18/07 0/01
             
  اﻓﺰاﻳﺶ واﻛﻨﺶﻫﺎي ﻫﻴﺠﺎﻧﻲ 81/86 2 40/93 20/77 0/01
             
راهﺣﻞﻣﺤﻮر اﻓﺰاﻳﺶ ﺟﻠﺐ ﺣﻤﺎﻳﺖ ﻓﺮزﻧﺪ 55/40 2 27/70 57/97 0/01
             
  اﻓﺰاﻳﺶ راﺑﻄﻪ ﻓﺮدي ﺑﺎ ﺧﻮﻳﺸﺎوﻧﺪان ﺧﻮد 39/26 2 19/63 13/55 0/01
             
  ﻛﺎﻫﺶ راﺑﻄﻪ ﺧﺎﻧﻮادﮔﻲ ﺑﺎ ﺧﻮﻳﺸﺎوﻧﺪان ﻫﻤﺴﺮ و دوﺳﺘﺎن 85/26 2 42/63 12/36 0/01
             
  ﺟﺪا ﻛﺮدن اﻣﻮر ﻣﺎﻟﻲ از ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ 14/80 2 7/40 0/486 0/62
             
ﻛﻨﺘﺮل ﻛﺎﻫﺶ ﻫﻤﻜﺎري 1/80 2 0/90 1/25 0/308
             
  ﻛﺎﻫﺶ راﺑﻄﻪ ﺟﻨﺴﻲ 1/06 2 0/53 1/94 0/172
             

 

            357
             
  اﻓﺰاﻳﺶ واﻛﻨﺶﻫﺎي ﻫﻴﺠﺎﻧﻲ 0/867 2 0/433 0/745 0/489
             
  اﻓﺰاﻳﺶ ﺟﻠﺐ ﺣﻤﺎﻳﺖ ﻓﺮزﻧﺪ 0/20 2 0/10 0/310 0/737
             
  اﻓﺰاﻳﺶ راﺑﻄﻪ ﻓﺮدي ﺑﺎ ﺧﻮﻳﺸﺎوﻧﺪان ﺧﻮد 0/467 2 0/233 0/474 0/63
  ﺑﺮرﺳﻲ اﺛﺮﺑﺨﺸﻲ ﻣﺸﺎوره راهﺣﻞﻣﺤﻮر در ﻛﺎﻫﺶ اﺑﻌﺎد ﻣﺨﺘﻠﻒ…/ /
  ﻛﺎﻫﺶ راﺑﻄﻪ ﺧﺎﻧﻮادﮔﻲ ﺑﺎ ﺧﻮﻳﺸﺎوﻧﺪان ﻫﻤﺴﺮ 0/86 2 0/43 0/408 0/671
             
  ﺟﺪا ﻛﺮدن اﻣﻮر ﻣﺎﻟﻲ 6/25 2 0/564 0/343 0/848
             

ﻫﻤﺎنﮔﻮﻧﻪ ﻛﻪ در ﺟﺪول 2 ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻣﻲﺷﻮد اﺑﻌﺎد ﻛﺎﻫﺶ ﻫﻤﻜﺎري، ﻛﺎﻫﺶ راﺑﻄﻪ ﺟﻨﺴﻲ، اﻓﺰاﻳﺶ واﻛﻨﺶﻫﺎي ﻫﻴﺠﺎﻧﻲ، اﻓﺰاﻳﺶ ﺟﻠﺐ ﺣﻤﺎﻳﺖ ﻓﺮزﻧـﺪ، اﻓـﺰاﻳﺶ راﺑﻄـﻪ ﻓـﺮدي ﺑﺎ ﺧﻮﻳﺸﺎوﻧـﺪان ﺧﻮد، ﻛﺎﻫﺶ راﺑﻄﻪ ﺧﺎﻧﻮادﮔﻲ ﺑﺎ ﺧﻮﻳﺸﺎوﻧﺪان ﻫﻤﺴﺮ و دوﺳﺘﺎن و ﺟﺪا ﻛﺮدن اﻣﻮر ﻣﺎﻟﻲ از ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﺗﻔﺎوتﻫﺎي ﻣﻌﻨﺎداري را ﻧﺸﺎن ﻣﻲدﻫﻨﺪ. ﺑﺪﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ در ﻫﺮ ﻳﻚ از اﻳﻦ ﻣﺆﻟﻔﻪﻫﺎ ﺣﺪاﻗﻞ ﺑﻴﻦ ﻳﻚ ﺟﻔﺖ از ﻣﻴﺎﻧﮕﻴﻦﻫﺎي ﭘﻴﺶآزﻣﻮن، ﭘﺲآزﻣﻮن و ﭘﻴﮕﻴﺮي ﺗﻔﺎوت ﻣﻌﻨﺎداري وﺟﻮد دارد. ﺑﻪ ﻣﻨﻈﻮر ﺑﺮرﺳﻲ اﻳﻦﻛﻪ ﺑﻴﻦ ﻛﺪام ﺟﻔﺖ از ﻣﻴﺎﻧﮕﻴﻦﻫﺎ ﺗﻔﺎوت وﺟﻮد دارد از آزﻣﻮن t واﺑﺴﺘﻪ اﺳﺘﻔﺎده ﺷﺪ ﻛﻪ ﻧﺘﺎﻳﺞ آن در ﺟﺪول 3 اراﺋﻪ ﺷﺪه اﺳﺖ.

 

 

 

 

 

ﺟﺪول :3 ﻧﺘﺎﻳﺞ ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ ﻣﻴﺎﻧﮕﻴﻦﻫﺎي ﺳﻪ ﺑﺎر اﻧﺪازهﮔﻴﺮي ﺑﻪ ﺻﻮرت دوﺑﻪدو در اﺑﻌﺎد ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺗﻌﺎرض زﻧﺎﺷﻮﻳﻲ

ﺑﻌﺪ ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ ﺗﻔﺎوت اﻧﺤﺮاف t df p  
ﻣﻴﺎﻧﮕﻴﻦﻫﺎ اﺳﺘﺎﻧﺪارد  
           
               
  ﭘﻴﺶآزﻣﻮن ـ ﭘﺲآزﻣﻮن 2/40 1/43 5/30 9 0/01  
ﻛﺎﻫﺶ ﻫﻤﻜﺎري              
ﭘﻴﺶآزﻣﻮن ـ ﭘﻴﮕﻴﺮي 2/10 1/10 6/03 9 0/01  
               
  ﭘﺲآزﻣﻮن ـ ﭘﻴﮕﻴﺮي 0/30 0/67 1/40 9 0/193  
               
  ﭘﻴﺶآزﻣﻮن ـ ﭘﺲآزﻣﻮن 2/90 1/44 6/32 9 0/01  
ﻛﺎﻫﺶ راﺑﻄﻪ ﺟﻨﺴﻲ              
ﭘﻴﺶآزﻣﻮن ـ ﭘﻴﮕﻴﺮي 2/50 1/17 6/70 9 0/01  
               
  ﭘﺲآزﻣﻮن ـ ﭘﻴﮕﻴﺮي 0/40 2/17 0/58 9 0/574  
               
  ﭘﻴﺶآزﻣﻮن ـ ﭘﺲآزﻣﻮن 3/60 1/57 7/21 9 0/01  
اﻓﺰاﻳﺶ واﻛﻨﺶﻫﺎي ﻫﻴﺠﺎﻧﻲ              
ﭘﻴﺶآزﻣﻮن ـ ﭘﻴﮕﻴﺮي 3/40 1/50 7/14 9 0/01  
               
  ﭘﺲآزﻣﻮن ـ ﭘﻴﮕﻴﺮي 0/20 2/65 0/238 9 0/817  
               
  ﭘﻴﺶآزﻣﻮن ـ ﭘﺲآزﻣﻮن 3/10 0/87 11/19 9 0/01  
اﻓﺰاﻳﺶ ﺟﻠﺐ ﺣﻤﺎﻳﺖ ﻓﺮزﻧﺪ              
ﭘﻴﺶآزﻣﻮن ـ ﭘﻴﮕﻴﺮي 2/60 1/17 7/005 9 0/01  
               
  ﭘﺲآزﻣﻮن ـ ﭘﻴﮕﻴﺮي 0/50 0/85 1/86 9 0/096  
               
اﻓﺰاﻳﺶ راﺑﻄﻪ ﻓﺮدي ﺑﺎ ﭘﻴﺶآزﻣﻮن ـ ﭘﺲآزﻣﻮن 2/70 1/33 6/38 9 0/01  
             
ﭘﻴﺶآزﻣﻮن ـ ﭘﻴﮕﻴﺮي 2 1/70 3/72 9 0/01  
ﺧﻮﻳﺸﺎوﻧﺪان ﺧﻮد  
             
ﭘﺲآزﻣﻮن ـ ﭘﻴﮕﻴﺮي 0/70 2/003 1/10 9 0/298  
   
               
ﻛﺎﻫﺶ راﺑﻄﻪ ﺧﺎﻧﻮادﮔﻲ ﺑﺎ ﭘﻴﺶآزﻣﻮن ـ ﭘﺲآزﻣﻮن 3/80 2/04 5/87 9 0/01  
ﺧﻮﻳﺸﺎوﻧﺪان ﻫﻤﺴﺮ و دوﺳﺘﺎن              
ﭘﻴﺶآزﻣﻮن ـ ﭘﻴﮕﻴﺮي 3/30 2/94 3/54 9 0/01  
               

 

358   / !””       /          /           /

 

 

  ﭘﺲآزﻣﻮن ـ ﭘﻴﮕﻴﺮي 0/50 2/79 0/56 9 0/58
             

 

در ﻣﻮرد ﮔﺮوه ﻛﻨﺘﺮل ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ اﻳﻦﻛﻪ ﻧﺴﺒﺖF / ﻣﻌﻨﺎدار ﻧﻴﺴﺖ و ﺗﻔﺎوت ﻣﻌﻨﺎداري ﺑﻴﻦ ﻧﻤﺮات ﭘﻴﺶآزﻣﻮن، ﭘﺲآزﻣﻮن و ﭘﻴﮕﻴﺮي وﺟﻮد ﻧﺪارد از ﻣﻘﺎﻳﺴﻪﻫﺎي ﭼﻨﺪﮔﺎﻧﻪ اﺳﺘﻔﺎده ﻧﺸﺪه اﺳﺖ.

 

ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺟﺪول 3 ﻧﺸﺎن ﻣﻲدﻫﺪ ﻛﻪ ﺗﻔﺎوت ﻧﻤﺮات ﭘﻴﺶآزﻣﻮن ـ ﭘﺲآزﻣﻮن و ﭘﻴﺶآزﻣﻮن ـ ﭘﻴﮕﻴﺮي ﺑﺮاي ﻫﻤﻪ اﺑﻌﺎد ﺗﻌﺎرض زﻧﺎﺷﻮﻳﻲ ﻣﻌﻨﺎدارﺳﺖ. اﻣﺎ ﺗﻔﺎوت ﭘﺲآزﻣﻮن ـ ﭘﻴﮕﻴﺮي در ﻣﻮرد ﻫﻴﭻ ﻛﺪام از اﺑﻌﺎد ﺗﻌﺎرض زﻧﺎﺷﻮﻳﻲ ﻣﻌﻨﺎدار ﻧﻴﺴﺖ.

 

ﻫﻢﭼﻨﻴﻦ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺟﺪول 3 ﻧﺸﺎن ﻣﻲدﻫﺪ ﻛﻪ ﺗﺄﺛﻴﺮ ﻋﻤﻞ آزﻣﺎﻳﺸﻲ در ﻣﻮرد ﻫﻤﻪ اﺑﻌﺎد ﺑﻪ ﺟﺰ ﺑﻌﺪ ﺟﺪا ﻛﺮدن اﻣﻮر ﻣﺎﻟﻲ ﻣﻌﻨﺎدار اﺳﺖ. ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﻓﺮﺿﻴﻪ ﻫﻔﺘﻢ ﺗﺤﻘﻴﻖ رد ﻣﻲﺷﻮد و ﺑﺎ 95 درﺻﺪ اﻃﻤﻴﻨﺎن ﻣﻲﺗﻮان ﻧﺘﻴﺠﻪ ﮔﺮﻓﺖ ﻛﻪ ﻣﺸﺎوره ﮔﺮوﻫﻲ ﺑﻪ ﺷﻴﻮه راهﺣﻞﻣﺤﻮر در ﻛﺎﻫﺶ ﺗﻌﺎرض زﻧﺎﺷﻮﻳﻲ در ﺑﻌﺪ ﺟﺪا ﻛﺮدن اﻣﻮر ﻣﺎﻟﻲ اﺛﺮﺑﺨﺶ ﻧﺒﻮده اﺳﺖ. ﻫﻢﭼﻨﻴﻦ ﺗﻔﺎوت ﭘﻴﺶآزﻣﻮن ـ ﭘﺲآزﻣﻮن و ﭘﻴﺶآزﻣﻮن ـ ﭘﻴﮕﻴﺮي در ﻣﻮرد ﻫﻤﻪ اﺑﻌﺎد ﺗﻌﺎرض زﻧﺎﺷﻮﻳﻲ ﻣﻌﻨﺎدارﺳﺖ. ﺑﻪ ﻋﺒﺎرت دﻳﮕﺮ ﺷﺶ ﻓﺮﺿﻴﻪ اول ﺗﺤﻘﻴﻖ ﺗﺄﻳﻴﺪ ﻣﻲﺷﻮد و ﺑﺎ 99 درﺻﺪ اﻃﻤﻴﻨﺎن ﻣﻲﺗﻮان ﻧﺘﻴﺠﻪ ﮔﺮﻓﺖ ﻛﻪ ﻣﺸﺎوره ﮔﺮوﻫﻲ ﺑﻪ ﺷﻴﻮه راهﺣﻞﻣﺤﻮر ﻣﻮﺟﺐ ﻛﺎﻫﺶ ﺗﻌﺎرض زﻧﺎﺷﻮﻳﻲ در اﺑﻌﺎد ﻛﺎﻫﺶ ﻫﻤﻜﺎري، ﻛﺎﻫﺶ راﺑﻄﻪ ﺟﻨﺴﻲ، اﻓﺰاﻳﺶ واﻛﻨﺶﻫﺎي ﻫﻴﺠﺎﻧﻲ، اﻓﺰاﻳﺶ ﺟﻠﺐ ﺣﻤﺎﻳﺖ ﻓﺮزﻧﺪ، اﻓﺰاﻳﺶ راﺑﻄﻪ ﻓﺮدي ﺑﺎ ﺧﻮﻳﺸﺎوﻧﺪان ﺧﻮد و ﻛﺎﻫﺶ راﺑﻄﻪ ﺧﺎﻧﻮادﮔﻲ ﺑﺎ ﺧﻮﻳﺸﺎوﻧﺪان ﻫﻤﺴﺮ و دوﺳﺘﺎن ﺷﺪه و اﻳﻦ ﻛﺎﻫﺶ ﺗﺎ زﻣﺎن ﭘﻴﮕﻴﺮي ﻛﻪ ﻳﻚ ﻣﺎه ﺑﻌﺪ از ﭘﺎﻳﺎن ﺟﻠﺴﺎت ﻣﺸﺎوره ﺑﻮده، اداﻣﻪ داﺷﺘﻪ اﺳﺖ.

ﺑﺤﺚ

 

ﺗﺤﻘﻴﻖ ﺣﺎﺿﺮ ﺑﺎ ﻫﺪف ﺗﻌﻴﻴﻦ ﻣﻴﺰان اﺛﺮﺑﺨﺸﻲ ﻣﺸﺎوره ﮔﺮوﻫﻲ ﺑﻪ ﺷﻴﻮه راهﺣﻞﻣﺤﻮر در ﻛﺎﻫﺶ اﺑﻌﺎد ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺗﻌﺎرﺿﺎت زﻧﺎﺷﻮﻳﻲ زوجﻫﺎي ﻫﺮ دو ﺷﺎﻏﻞ اﻧﺠﺎم ﮔﺮﻓﺖ. ﭘﺲ از اﺟﺮاي ﺟﻠﺴﺎت و ﺟﻤﻊآوري

اﻃﻼﻋﺎت، ﻓﺮﺿﻴﺎت ﺗﺤﻘﻴﻖ ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از روشﻫﺎي آﻣﺎري ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻣﻮرد آزﻣﻮن ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ. ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻧﺸﺎن داد ﻛﻪ ﻣﺸﺎوره ﮔﺮوﻫﻲ ﺑﻪ ﺷﻴﻮه راهﺣﻞﻣﺤﻮر در ﻛﺎﻫﺶ ﻫﻤﻪ اﺑﻌﺎد ﺗﻌﺎرض زﻧﺎﺷﻮﻳﻲ (ﻛﺎﻫﺶ ﻫﻤﻜﺎري، ﻛﺎﻫﺶ راﺑﻄﻪ ﺟﻨﺴﻲ، اﻓﺰاﻳﺶ واﻛﻨﺶﻫﺎي ﻫﻴﺠﺎﻧﻲ، اﻓﺰاﻳﺶ ﺟﻠﺐ ﺣﻤﺎﻳﺖ ﻓﺮزﻧﺪ، اﻓﺰاﻳﺶ راﺑﻄﻪ ﻓﺮدي ﺑﺎ ﺧﻮﻳﺸﺎوﻧﺪان ﺧﻮد، ﻛﺎﻫﺶ راﺑﻄﻪ ﺧﺎﻧﻮادﮔﻲ ﺑﺎ ﺧﻮﻳﺸﺎوﻧﺪان ﻫﻤﺴﺮ و دوﺳﺘﺎن) ﺑﻪ ﺟﺰ در ﺑﻌﺪ ﺟﺪا ﻛﺮدن اﻣﻮر ﻣﺎﻟﻲ اﺛﺮ ﺑﺨﺶ اﺳﺖ. ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺗﺤﻘﻴﻖ ﺣﺎﺿﺮ ﺑﺎ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺗﺤﻘﻴﻖ ﻧﻠﺴﻮن و ﻛﻠﻲ (2001)

 

ﻫﻤﺴﻮ اﺳﺖ ﻛﻪ درﻣﺎن راهﺣﻞﻣﺤﻮر را ﺑﻪ ﺻﻮرت ﮔﺮوﻫﻲ در ﻣﻮرد زوﺟﻴﻦ ﺑﻪ ﻛﺎر ﺑﺮدﻧﺪ و ﺷﺮﻛﺖﻛﻨﻨﺪﮔﺎن

 

در ﭘﺎﻳﺎن ﻣﺪاﺧﻠﻪ ﺑﻬﺒﻮدي ﻣﻌﻨﺎداري در ﻣﻘﻴﺎس رﺿﺎﻳﺖ زﻧﺎﺷﻮﻳﻲ ﻧﺸﺎن دادﻧﺪ. ﻣﻮد (2000) ﻛﺎراﻳﻲ زوجدرﻣﺎﻧﻲ راهﺣﻞﻣﺤﻮر را در ﺑﻬﺒﻮد و اﻓﺰاﻳﺶ رﺿﺎﻳﺖ زﻧﺎﺷﻮﻳﻲ ﺑﺮرﺳﻲ ﻛﺮد. ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺗﺤﻘﻴﻖ ﻧﺸﺎن داد

 

ﻛﻪ ﮔﺮوه آزﻣﺎﻳﺶ در ﭘﺲآزﻣﻮن ﺗﻔﺎوت ﻣﻌﻨﺎداري را در ﻣﻘﻴﺎس ﺳﺎزﮔﺎري زﻧﺎﺷﻮﻳﻲ و ﻫﻤﻪ ﺧﺮدهﻣﻘﻴﺎسﻫﺎي

 

359

 

 

 

آن ﺑﺎ ﮔﺮوه ﻛﻨﺘﺮل دارد ﻛﻪ اﺛﺮﺑﺨﺸﻲ دﻳﺪﮔﺎه راهﺣﻞﻣﺤﻮر را در اﻓﺰاﻳﺶ رﺿﺎﻳﺖ زﻧﺎﺷﻮﻳﻲ ﻣﻮرد ﺗﺄﻳﻴﺪ ﻗﺮار ﻣﻲدﻫﺪ. در ﻣﻮرد ﻋﺪم اﺛﺮﺑﺨﺸﻲ ﻣﺸﺎوره راهﺣﻞﻣﺤﻮر در ﻛﺎﻫﺶ ﺑﻌﺪ ﺟﺪا ﻛﺮدن اﻣﻮر ﻣﺎﻟﻲ ﺗﻌﺎرض زﻧﺎﺷﻮﻳﻲ ﻣﻲﺗﻮان ﮔﻔﺖ ﻛﻪ در واﻗﻊ زوﺟﻴﻦ ﺷﺎﻏﻞﺑﺮرﺳﻲ اﺛﺮﺑﺨﺸﻲﻫﺮدوﻣﺸﺎورهدرآﻣﺪراهﺣﻞﻣﺴﺘﻘﻞﻣﺤﻮردر ﻛﺎﻫﺶداﺷﺘﻪاﺑﻌﺎد وﻣﺨﺘﻠﻒﻣﻤﻜﻦ /اﺳﺖ/ ﺣﺴﺎبﻫﺎي ﻣﺎﻟﻲ ﻣﺠﺰا و ﭘﺲاﻧﺪاز ﺷﺨﺼﻲ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ، و ﭼﻮن ﺳﺆالﻫﺎي ﭘﺮﺳﺸﻨﺎﻣﻪ ﺣﺴﺎبﻫﺎي ﻣﺎﻟﻲ ﻣﺠﺰا و ﭘﺲاﻧﺪاز ﺷﺨﺼﻲ را ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻋﻼﻣﺘﻲ از ﺗﻌﺎرض در ﻧﻈﺮ ﻣﻲﮔﻴﺮد، در زﻧﺪﮔﻲ زوجﻫﺎي ﻫﺮ دو ﺷﺎﻏﻞ اﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﻣﻲﺗﻮاﻧﺪ ﻳﻚ اﻣﺮ ﻃﺒﻴﻌﻲ ﺑﺎﺷﺪ و ﻧﻤﻲﺗﻮان آن را ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻣﻮﺿﻮع ﺗﻌﺎرض ﺑﺮاي اﻳﻦ زوجﻫﺎ ﻣﻄﺮح ﻛﺮد، ﻟﺬا ﺑﻌﺪ از ﻣﺪاﺧﻠﻪ ﻫﻢ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﭼﻨﺪاﻧﻲ در اﻳﻦ ﺑﻌﺪ از ﺗﻌﺎرض زﻧﺎﺷﻮﻳﻲ اﻳﺠﺎد ﻧﺸﺪه اﺳﺖ.

 

ﻣﺮوري ﺑﺮ ادﺑﻴﺎت درﻣﺎن راهﺣﻞﻣﺤﻮر ﻧﺸﺎن ﻣﻲدﻫﺪ ﻛﻪ اﻳﻦ ﻧﻮع درﻣﺎن در ﻣﻮﻗﻌﻴﺖﻫﺎي ﻣﺨﺘﻠﻒ و ﻣﺮاﺟﻌﺎن ﻣﺘﻌﺪد ﺑﻪﻛﺎر رﻓﺘﻪ و ﻧﺘﺎﻳﺞ ﺳﻮدﻣﻨﺪي ﺣﺎﺻﻞ ﺷﺪه اﺳﺖ. ﺷﺎﻳﺪ ﻋﻠﺖ ﻛﺴﺐ ﭼﻨﻴﻦ ﻧﺘﺎﻳﺞ

 

ﺳﻮدﻣﻨﺪ در درﻣﺎن راهﺣﻞﻣﺤﻮر اﻳﻦ ﺑﺎﺷﺪ ﻛﻪ درﻣﺎﻧﮕﺮ راهﺣﻞﻣﺤﻮر ﻳﻚ ﻣﻮﺿﻊ ﻏﻴﺮﻗﻀﺎوﺗﻲ، ﻏﻴﺮﻣﻮاﺟﻬﻪاي، دركﻛﻨﻨﺪه و ﻫﻤﻜﺎريﻛﻨﻨﺪه اﺗﺨﺎذ ﻣﻲﻛﻨﺪ و ﺑﺮ ﺣﺎل و آﻳﻨﺪه اﺳﺘﺜﻨﺎﺋﺎت ﻣﺸﻜﻞ، ﻣﺜﺒﺖﻫﺎ، ﺗﻮاﻧﻤﻨﺪيﻫﺎي ﻣﺮاﺟﻊ ﺗﻤﺮﻛﺰ ﻣﻲﻛﻨﺪ، ﺑﻪ اﻫﺪاف ﻣﺮاﺟﻌﺎن اﺣﺘﺮام ﻣﻲﮔﺬارد و ﻣﻨﺎﺑﻊ دروﻧﻲ و داﻧﺶﻫﺎي ﺗﺨﺼﺼﻲ ﺧﻮد ﻣﺮاﺟﻌﺎن را در رﺳﻴﺪن ﺑﻪ اﻳﻦ اﻫﺪاف ﺑﻪ ﻛﺎر ﻣﻲﮔﻴﺮد. درﻣﺎﻧﮕﺮ راه ﺣﻞ ﻣﺤﻮر ﺗﻜﺎﻟﻴﻒ واﮔﺬار ﺷﺪه را ﺑﺎ ﻣﻮﻗﻌﻴﺖ ﻫﺮ زوج ﻣﺘﻨﺎﺳﺐ ﻣﻲﺳﺎزد، ﻫﻴﭻ ﻣﻮﻗﻌﻴﺘﻲ را ﻛﺎﻣﻼً ﻣﻨﻔﻲ ﻧﻤﻲداﻧﺪ، ﺗﻐﻴﻴﺮ را ﻣﺪاوم و اﺟﺘﻨﺎبﻧﺎﭘﺬﻳﺮ ﻣﻲداﻧﺪ، ﺑﻪ ﺟﺎي ﺗﻤﺮﻛﺰ ﺑﺮ ﻣﺸﻜﻞ ﺑﺮ ﺟﻨﺒﻪﻫﺎﻳﻲ از راﺑﻄﻪ ﺗﻤﺮﻛﺰ ﻣﻲﻛﻨﺪ ﻛﻪ ﻗﺒﻼً ﻣﺆﺛﺮ ﺑﻮده اﺳﺖ و ﺑﺮاي ﺑﻪ ﺣﺪاﻛﺜﺮ رﺳﺎﻧﺪن ﻧﺘﺎﻳﺞ ﻣﺜﺒﺖ اﻋﻤﺎﻟﻲ ﻣﺎﻧﻨﺪ اﺣﺘﺮام ﺑﻪ ﻧﻘﻄﻪﻧﻈﺮ

ﻣﺮاﺟﻊ و ﻫﻤﺪﻟﻲ ﺑﺎ ﮔﺮﻓﺘﺎري، اﻳﺠﺎد اﻣﻴﺪ و اﻧﺘﻈﺎرات ﻣﺜﺒﺖ، ﺧﻠﻮص و اﺻﺎﻟﺖ در ﺗﻌﺎﻣﻞ را از ﻃﺮف درﻣﺎﻧﮕﺮ ﺿﺮوري ﻣﻲداﻧﺪ. در ﺗﺤﻘﻴﻖ ﺣﺎﺿﺮ ﻧﻴﺰ ﺳﻌﻲ ﺷﺪ از وﻳﮋﮔﻲﻫﺎي ﻣﺜﺒﺖ اﻳﻦ درﻣﺎن در اﻳﺠﺎد ﺗﻐﻴﻴﺮات ﻣﺜﺒﺖ در زوﺟﻴﻦ ﺷﺎﻏﻞ اﺳﺘﻔﺎده ﺷﻮد ﻛﻪ ﻧﺘﺎﻳﺞ ﺳﻮدﻣﻨﺪي ﺣﺎﺻﻞ ﺷﺪ. ﻟﺬا ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ اﺛﺮﺑﺨﺶ ﺑﻮدن روﻳﻜﺮد راهﺣﻞﻣﺤﻮر در ﻛﺎﻫﺶ اﺑﻌﺎد ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺗﻌﺎرض زﻧﺎﺷﻮﻳﻲ زوجﻫﺎي ﻫﺮ دو ﺷﺎﻏﻞ ﭘﻴﺸﻨﻬﺎد ﻣﻲﺷﻮد اﻳﻦ روﻳﻜﺮد ﺗﻮﺳﻂ ﻣﺸﺎوران و روانﺷﻨﺎﺳﺎن ﺧﺎﻧﻮاده ﻣﻮرد اﺳﺘﻔﺎده ﻗﺮار ﮔﻴﺮد. زوجﻫﺎي ﻣﻮرد ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ در اﻳﻦ ﺗﺤﻘﻴﻖ ﺣﺪاﻗﻞ داراي ﻣﺪرك ﺗﺤﺼﻴﻠﻲ دﻳﭙﻠﻢ ﺑﻮده و در ﻣﺸﺎﻏﻞ دوﻟﺘﻲ ﻛﺎر ﻣﻲﻛﺮدﻧﺪ. ﻟﺬا در ﺗﻌﻤﻴﻢ ﻧﺘﺎﻳﺞ ﺑﻪ زوجﻫﺎي داراي ﺗﺤﺼﻴﻼت ﭘﺎﻳﻴﻦﺗﺮ و ﺷﺎﻏﻞ در ﻣﺸﺎﻏﻞ آزاد داراي ﻣﺤﺪودﻳﺖ اﺳﺖ. ﻫﻢﭼﻨﻴﻦ ﺗﺤﻘﻴﻖ ﺣﺎﺿﺮ ﺑﺮ روي زوجﻫﺎي ﺷﻬﺮ اﺑﻬﺮ اﻧﺠﺎم ﮔﺮﻓﺘﻪ و ﻣﻤﻜﻦ اﺳﺖ در ﺗﻌﻤﻴﻢ ﻧﺘﺎﻳﺞ ﺑﻪ زوجﻫﺎي ﻣﻨﺎﻃﻖ دﻳﮕﺮ داراي ﻣﺤﺪودﻳﺖ ﺑﺎﺷﺪ.

 

 

 

ﻳﺎدداﺷﺖﻫﺎ

 

  1. Bornstein 9. Saginak & Saginak

 

360   / !””       /          /          /

 

 

10. Nelson & Kelly 2. Young & Long  
11. Zimmerman 3. Schunrman- Crook  
12. Murray & Murray 4. Goldenberg & Goldenberg  
13. Weeb 5. Burke & Weir  
/ 6. Poloma & Garland  
14. Schieffer & Schieffer  
15. Rhodes & Jackes 7. Frankel & Wilson  
  8. Perrone & Worthington  

 

ﻣﻨﺎﺑﻊ

 

ﺑﺮاﺗﻲ، ط.، و ﺛﻨﺎﻳﻲ، ب. .(1379) ﭘﺮﺳﺸﻨﺎﻣﻪ ﺗﻌﺎرض زﻧﺎﺷﻮﻳﻲ. در ب. ﺛﻨﺎﻳﻲ (ﮔﺮدآورﻧﺪه)، ﻣﻘﻴﺎسﻫﺎي ﺳﻨﺠﺶ ﺧﺎﻧﻮاده و ازدواج (ﺻﺺ.(55-58 ﺗﻬﺮان: ﻣﻮﺳﺴﻪ اﻧﺘﺸﺎرات ﺑﻌﺜﺖ.

 

ﺑﺮﻧﺸﺘﺎﻳﻦ، اف. اچ.، و ﺑﺮﻧﺸﺘﺎﻳﻦ، ام. ﺗﻲ. .(1382) زﻧﺎﺷﻮﻳﻲ درﻣﺎﻧﻲ (ﺗﺮﺟﻤﻪ ح.ر. ﺳﻬﺮاﺑﻲ). ﺗﻬﺮان: ﻣﻮﺳﺴﻪ ﭼﺎپ ﻓﺮﻫﻨﮕﻲ رﺳﺎ. (ﺗﺎرﻳﺦ اﻧﺘﺸﺎر ﺑﻪ زﺑﺎن اﺻﻠﻲ:(1986

 

ﺛﻨﺎﻳﻲ ، ب. .(1379) ﻣﻘﻴﺎس ﻫﺎي ﺳﻨﺠﺶ ﺧﺎﻧﻮاده و ازدواج. ﺗﻬﺮان: ﻣﻮﺳﺴﻪ اﻧﺘﺸﺎرات ﺑﻌﺜﺖ.

 

ﺳﻌﻴﺪي، ل.، ﺑﻬﺮاﻣﻲ، ف.، و اﻋﺘﻤﺎدي، ع. .(1385) ﺑﺮرﺳﻲ اﺛﺮﺑﺨﺸﻲ زوج درﻣﺎﻧﻲ ﻛﻮﺗﺎه ﻣﺪت راه ﺣﻞ- ﻣﺤﻮر ﺑﺮ ﻛﺎﻫﺶ ﺗﻌﺎرﺿﺎت زوﺟﻴﻦ ﺷﻬﺮﺳﺘﺎن ﺧﻤﻴﻨﻲ ﺷﻬﺮ اﺻﻔﻬﺎن. ﺗﺎزهﻫﺎ و ﭘﮋوﻫﺶﻫﺎي ﻣﺸﺎوره، (20)5، .39-52

 

ﻛﺎرﻟﺴﻮن، ج.، اﺳﭙﺮي، ل.، و ﻟﻮﻳﺲ، ج. .(1378) ﺧﺎﻧﻮاده درﻣﺎﻧﻲ ﺗﻀﻤﻴﻦ درﻣﺎن ﻛﺎرآﻣﺪ (ﺗﺮﺟﻤﻪ ش. ﻧﻮاﺑﻲ ﻧﮋاد). ﺗﻬﺮان: اﻧﺘﺸﺎرات اﻧﺠﻤﻦ اوﻟﻴﺎء و ﻣﺮﺑﻴﺎن. (ﺗﺎرﻳﺦ اﻧﺘﺸﺎر ﺑﻪ زﺑﺎن اﺻﻠﻲ:(1996

 

ﮔﻠﺪﺑﻨﺮگ، اي.، و ﮔﻠﺪﺑﻨﺮگ، اچ. .(1382) ﺧﺎﻧﻮاده درﻣﺎﻧﻲ (ﺗﺮﺟﻤﻪ ح. ر. ﺣﺴﻴﻦﺷﺎﻫﻲ ﺑﺮواﺗﻲ، س. ﻧﻘﺸﺒﻨﺪي، و ا. ارﺟﻤﻨﺪ). ﺗﻬﺮان: ﻧﺸﺮ روان. (ﺗﺎرﻳﺦ اﻧﺘﺸﺎر ﺑﻪ زﺑﺎن اﺻﻠﻲ:(2000

ﻧﻈﺮي، ع. م.، و ﻧﻮاﺑﻲ ﻧﮋاد، ش. .(1385)  ﺑﺮرﺳﻲ ﺗﺄﺛﻴﺮ ﻣﺸﺎوره راهﺣﻞ ﻣﺤﻮر ﺑﺮ رﺿﺎﻳﺖ زﻧﺎﺷﻮﻳﻲ زوﺟﻴﻦ ﻫﺮ دو ﺷﺎﻏﻞ.

 

ﻓﺼﻠﻨﺎﻣﻪ ﺗﺎزهﻫﺎ و ﭘﮋوﻫﺶﻫﺎي ﻣﺸﺎوره، (20)5، .53-80

 

ﻧﻈﺮي، ع. م. .(1383) ﺑﺮرﺳﻲ و ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ ﺗﺎﺛﻴﺮ ﻏﻨﻲﺳﺎزي ارﺗﺒﺎط و ﻣﺸﺎوره راهﺣﻞ ﻣﺤﻮر ﺑﺮ رﺿﺎﻳﺖ زﻧﺎﺷﻮﻳﻲ زوﺟﻴﻦ ﻫﺮ دو ﺷﺎﻏﻞ. رﺳﺎﻟﻪ دﻛﺘﺮي، داﻧﺸﮕﺎه ﺗﺮﺑﻴﺖ ﻣﻌﻠﻢ، ﺗﻬﺮان.

 

Frankel, P., & Wilson, S. (2000). Clocks, calendars and couples time and rhythms of relationship. In P. Papp (Ed.), couples on the fault line (pp.234-265). New York:

 

Wadsworth Goldenberg, H., & Goldenberg, I. (1998). Counsleing today’s familes. New York:

 

Borook cook. Lipchik, E. (2002). Beyond technique in solution-focused therapy. New York : Gilford

press.

Mudd, J. E. (2000). Solution-focused therapy and communication skills training.

 

Blacksburg: Virginia Polytechnic Institute and State University. Murray, C. E., & Murray, T. L. (2004). Solution-focused premarital counseling. Journal

 

of Marital and Family Therapy, 30, 349-358. Nelson, T. S., & Kelley, L. (2001). Solution-focused couples group. Journal of Systemic

 

Therapies, 20, 47-66. Perrone , K . M., & worthington, E. L. (2001 ). Factors influencing rating of marital quality by individuals within dual-career marriages: A conceptual model. Journal of

Counseling Psychology, 48, 93-102.

 

361

 

 

Rhodes, J., & Jakes, S. (2002). Using solution-focused therapy during a psychotic crisis.

Clinical Psychology and Psychotherapy, 9, 139-148.

Saginak, K. A., & Saginak, M. A. (2005). Balancing work and family: Equity, gender,

and marital datisfaction. The family Journal: Counseling and Therapy for Couples

 

/   /…ﻒﻠﺘﺨﻣ دﺎﻌﺑا ﺶﻫﺎﻛ رد رﻮﺤﻣﻞﺣهار هروﺎﺸﻣ ﻲﺸﺨﺑﺮﺛا ﻲﺳرﺮﺑ and Families, 13, 160-162.

 

Schieffer, J. L., & schieffer, D. J. (2000). Solution-focused strategies for student development. Journal of School Improvement, 1, 137-164.

 

Schunrman-Crook, A. M. (2001). Marital quality in dual- earner couples: Impact of role overload and coping resources. Blacks burg.: Virginia Polytechnic Institute and State University.

 

Walther, J., & peller, J. E. (1992). Becoming solution-focused in brief therapy. New York: Bruner /Mazal.

 

Weeb, S. B. (1995). A solution-oriented approach to conflict resolution in a work system. British Journal of Guidence & Counseling, 23, 409-411.

 

Young, M. E., & Long, L. L. (1997). Counseling and therapy for couples. CA: Brook/cole publishing company.

 

Zimmerman, T. S., Vest, L. A., & Wetzel, B. E. (1997). Solution-focused couples therapy groups: An empirical study. Journal of Family Therapy, 19, 107-124.

برچسب‌ها,

پاسخ دهید