زندگی و کیفیت آن نیز میگردد .
حسن پور (1386) در مطالعه خود که برروی200بیمار مبتلا به انواع سرطان انجام داد ، اظهارنمود34 درصد بیماران تحت بررسی کیفیت زندگی مطلوبی نداشته اند .درواقع کیفیت زندگی مفهومی چند بعدی و پیچیده دارد و دربرگیرنده عوامل عینی و ذهنی است و اغلب به عنوان درک مشخصی از رضایت در زندگی ، سلامت جسمی ، سلامت اجتماعی و خانوادگی ، امیدواری ، آداب معاشرت و سلامت روانی بیمار می باشد . دربیماران سرطانی مثل دیگر بیماری های مزمن ، به حداکثر رساندن کیفیت زندگی ، هدف اولیه مراقبت می باشد و هدف تیم مراقبت سلامتی در درمان مبتلایان به حداکثر رساندن تواناییهای شغلی و بهبود وضعیت عملکرد در کیفیت زندگی می باشد .

بنابراین با انجام مداخلات لازم سعی بر افزایش کیفیت زندگی ، تسریع بهبودی وکاهش مدت زمان بستری دربیمارستان و در نهایت کاهش هزینه های بیمارستانی در این بیماران میگردد . در غیر این صورت کاهش سلامت روانی دربیماران سرطانی بر کیفیت زندگی آنها اثر گذاشته و میتواند باعث از دست دادن شغل ، از هم گسیختگی خانواده ، اختلال در ارتباطات بین فردی و عدم توانایی در انجام مسئولیت های فردی ، خانوادگی و اجتماعی گردد .
ایجاد انگیزه امید در بیمار سرطانی منوط به تقویت روحیه پذیرش ناگزیر واقعیت بحران به وجود آمده می باشد که بیشتر از هر عامل مشاوره توانبخشی به مدد بکارگیری نظریه ها و شیوه های روان درمانی در فرد ، او را به سمت پذیرش بیماری و درنهایت بالا بردن سطح کیفیت زندگی هدایت میکند .
یکی دیگر از رویکردهای روان درمانی ، واقعیت درمانی می باشد که بر اساس یادگیری بنا شده است و تئوری انتخاب گلاسر به ما می آموزد که تنها کسی که میتوانیم رفتارش را کنترل کنیم ، خودمان هستیم و تنها روشی که به وسیله آن میتوانیم وقایع محیطی را تحت کنترل درآوریم ، انتخاب رفتار و اعمال ما نمی باشد. ما قربانی دیگران و یا گذشته نیستیم مگر اینکه خودمان اینگونه انتخاب کنیم. یک اصل مهم در تئوری انتخاب این است که ممکن است گذشته در مشکل کنونی ما نقش داشته باشد ، ولی گذشته هیچ گاه مشکل اصلی ما نیست. صرف نظر از آنچه درگذشته اتفاق افتاده ، آنچه که اکنون به آن نیاز داریم ، عملکرد مؤثر و برنامه ریزی در زمان حال می باشد و وظیفه ما انجام آن چیزی است که برای بهبود روابط بین فردی کنونی ما ، مورد نیاز است )کوری، 1992 )

از مطالب فوق میتوان نتیجه کلی گرفت که :
از آنجا که واقعیت درمانی روشی است که بر مسئولیت پذیری و رفتار کنونی افراد تأکید دارد و امید یک امر اختیاری و به رفتار انسان بستگی دارد پس ، واقعیت درمانی گروهی ، فرصتی را فراهم می آورد که اعضای گروه ، رفتار های مناسب جهت ارضا نیازهایشان را یاد گرفته و این مسئله احتمالاً باعث افزایش امید درآنها گردد . این مطالعه به بررسی تاثیر مشاوره گروهی با رویکرد واقعیت درمانی ، کیفیت زندگی و سلامت روان به ویژه امید به زتدگی بیماران سرطانی را مورد بررسی قرار داده است .

اهداف برجسته تحقیق:

هدف کلی پژوهش :
تبیین اثربخشی مشاوره گروهی با رویکرد واقعیت درمانی بر کیفیت زندگی و امید به زندگی در بیماران سرطانی .

اهداف فرعی پژوهش :
تبیین اثربخشی مشاوره گروهی با رویکرد واقعیت درمانی بر ابعاد کیفیت زندگی در بیماران سرطانی .
تبیین اثربخشی مشاوره گروهی با رویکرد واقعیت درمانی بر امید به زندگی در بیماران سرطانی .

فرضیه ها ی پژوهشی :
فرضیه اصلی :
مشاوره گروهی با رویکرد واقعیت درمانی بر کیفیت زندگی و امید به زندگی در بیماران سرطانی تاثیر معنادار دارد .

فرضیه های فرعی :
مشاوره گروهی با رویکرد واقعیت درمانی بر کیفیت زندگی در بیماران سرطانی تاثیر معنادار دارد .
مشاوره گروهی با رویکرد واقعیت درمانی بر امید به زندگی در بیماران سرطانی تاثیر معنادار دارد .

تعاریف مفهومی و عملیاتی متغیرها:

بیماران سرطانی
افراد دارای اختلالی که طی آن ها سلول های بدن در یک تولید بدخیم به طور غیر عادی تعمیم و تکثیر می شوند و بافتهای سالم را نابود می کنند در این دسته از بیماران برای درمان بیماری خود تحت شیمی درمانی هستند )مجله پزشکی سرطان2008).
.
تعریف عملیاتی
زنان در دامنه سنی 19تا 30سال که با علایم بالینی بیماری و تشخیص قطعی سرطان و گذشت حداقل یک ماه از دوره درمان مربوط به نوع سرطان شان می گذرد.

واقعیت درمانی
واقعیت درمانی به وسیله ویلیام گلاسر ابداع گردیده است . در این شیوه درگیری بالای فرد مورد نیاراست و هرگونه سلب مسئولیت از رفتار مطرود است وفرصت یادگیری راه حل های بهتر رفتاردر رویارویی با واقعیت فراهم می شود ( بارنس و پریش2006 ) .
هدف واقعیت درمانی براین است روشن سازد چه نوع رفتارهایی میتواند بازده تولید کنند که به بهتر برآوردن نیاز های شخصی بی انجامد.(یانیگر2003 )

تعریف عملیاتی
اجرای مفاهیم و فنون واقعیت درمانی از قبیل ، توجه به زمان حال و رفتار خود ، ایجاد پذیرش و مسئولیت ، قبول واقعیات زندگی و عدم انکار آنها و دستیابی به هویت توفیق به صورت علمی در8 جلسه45 دقیقه ای مشاوره گروهی .

امید به زندگی
منظور از امید به زندگی ، فرایندی است که افراد فعالانه اهداف خود رادنبال می کنند از نظر اشنایدر امید به زندگی فرایندی است که طی آن افراد :
1- اهداف خود راتعیین می کنند .
2- راهکار های برای رسیدن به آن هدف خلق می کنند .
3 – انگیزه لازم برای به اجراءدرآوردن این راهکارها را ایجاد کرده و حفظ می کنند .
تعریف عملیاتی
نمره ای که فرد از پرسشنامه امید به زندگی اشنایدر ( 1991) کسب می کنند .

کیفیت زندگی
طبق تعریف سازمان بهداشت جهانی (2008)، کیفیت زندگی عبارت است از درک و آگاهی افراد از موقعیت خود در زندگی . در متن فرهنگ و نظام ارزشهای محل زندگی و در ارتباط با اهداف ، انتظارات و استانداردها و مسایل مربوط به خود .
کیفیت زندگی یک مفهوم وسیع است که به صورت پیچیده با سلامت جسمانی ، وضعیت شناختی ، میزان استقلال ، روابط اجتماعی و باورهای شخصی فرد و همچنین با عوامل محیطی برجسته درآمیخته و مرتبط است .

تعریف عملیاتی
در این پژوهش منظور از کیفیت زندگی میزان نمره ای است که فرد در آزمون کیفیت زندگی سازمان بهداشت جهانی کسب می کنند .

فصل دوم
مبانی نظری و پیشینه تحقیق

این فصل در دو بخش تنظیم شده است . بخش اول به مبانی نظری پژوهش که شامل مبانی نظری در واقعیت درمانی ، امید به زندگی ، کیفیت زندگی و الگوهای کیفیت زندگی پرداخته است و در بخش دوم دو قسمت پژوهشهای داخل کشور و خارج کشور ارائه شده است و در پایان جمع بندی فصل ارائه شده است .

مبانی نظری

سرطان ها نوعی بیماری هستند که با رشد غیر قابل کنترل سلولی و تهاجم به بافت های موضعی سیستماتیک مشخص هستند (مجله پزشکی سرطان ، 2000) .
تشخیص سرطان بیش از هر بیماری دیگری تجربه ای بسیار نا خوشایند و غیر قابل باور برای هر فرد است که باعث می شود شغل ، وضعیت اقتصادی- اجتماعی و زندگی خانوادگی بیمار دچار اختلال گردد . پژوهش ها نشان داده اند که بیماران سرطانی از اضطراب مرگ بالایی برخوردار هستند به طوری که میزان شیوع اضطراب در گروه مبتلا به سرطان 09/17 درصد بوده است در مقایسه با گروه سالم 09/13 درصد بوده است . در نتیجه تلاش برای تدابیر درمانی باید در جهت بازسازی و درمان اضطراب باشد ، از سوی دیگر کیفیت زندگی بیماران مبتلا به سرطان حاصل اثر متقابل سلامت و متغیر های روانی اجتماعی است.
آن چه ذهن بسیاری از متخصصان را به خود جلب کرده است ، توانایی بیماران سرطانی برای کنار آمدن با محیط اجتماعی اطراف می باشد. زیرا محیط اجتماعی قادر است سلامت آنها را ارتقاء بخشد و شخص را از تاثیرات منفی و استرس های ناشی از بیماری مصون بدارد .
این بیماری ممکن است افراد را منزوی کرده و بر سازگاری و فعالیتهای اجتماعی آنها اثر گذاشته که همین مساله باعث می شود بعضی بیماران از صحبت کردن با دیگران در خصوص بیماری و نگرانی های خود اجتناب ورزند (کوهن ،یون و جانستون 2004 ).
سازگاری اجتماعی انعکاسی از تعامل فرد با دیگران ، رضایت از نقش های خود و نحوه عملکرد در نقش هاست که به احتمال زیاد تحت تأثیر شخصیت قبلی ، فرهنگ ، و انتظارات خانواده قرار دارد ، مطالعات مختلف نشان داده اند بیماران سرطانی سازگاری اجتماعی پایینی دارند که آنها را در معرض مشکلات روانشناختی بسیار قرارمیدهد ( پترسون ،جانز و رتری 2013 ) .

پیشینه واقعیت درمانی
واقعیت درمانی که امروزه در سرتاسر جهان مورد استفاده قرار میگیرد بر این فرض استوار است که ما همواره مسئول رفتار کنونی خود هستیم و تمامی مشکلات ما در زمان حال وجود دارد . واقعیت درمانی زمان بسیار اندکی را به گذشته اختصاص می دهد و ما قربانی گذشته نیستیم . واقعیت درمانی بر حل مشکلات و کنار آمدن با مشکلات جامعه از طریق انتخاب های موثر متمرکز بوده و درمانگران به این مکتب ، توجه زیادی به توجهات رفتاری مراجعین برای برآمدن نیازهای آنها دارند . درمانگران از اعضای گروه می خواهند تا رفتارهای خود را مورد ارزیابی قرار دهند ، برنامه ای برای تغییر طراحی کرده و نسبت به برنامه متعهد شوند و در نهایت برنامه خود را عملی کنند . با اجتناب از سرزنش و نپذیرفتن هیچ عذر و بهانه ای و تشویق اعضاء برای ارزیابی رفتارشان کنترل آنها بر زندگی خویش بیشتر شده و قادر خواهند بود که زندگی بهتری داشته باشند (کوری ، ترجمه سید مهدی ، 1387) .

به عقیده گلاسر (1992) روشهایی که یه تغییر منجر میشود بر این فرض استوار است که انسان ها در صورتی برای تغییر کردن انگیزه دارند که :
1 – متقاعد شوند که رفتار جاری آنها چیزی را که میخواهند را تامین نمیکند .
2-متقاعد شوند که میتوانند رفتارهای دیگری را انتخاب کنند که آنها را به مطلوبشان نزدیک تر کند . (کوری ،ترجمه سید مهدی ،1937)
گلاسر معتقد است که واقعیت درمانی در موقعیت گروهی موفقتر بوده و بیشترین بازدهی را دارد و بر اساس تجربه علمی خویش در مدرسه دختران بزهکار که رویکرد گروهی موثرترین و باصرفه ترین رویکرد ها است . این روش درمانی که به مراجعان کمک میکند موفقیت را محسوس یا غیر محسوس از دنیای واقعی خود بدست آورند ، واقعیت درمانی نامیده میشود . ( نوابی نژاد ، 1386) .

مفاهیم اساسی واقعیت­ درمانی

الف : نظریه شخصیت
درواقعیت درمانی ،واژه‌های شخصیت و هویت تقریبا مترادف به حساب می‌آیند . واقعیت درمانی ، هویت را جزء لازم و اساسی تمام انسان‌ها در همه فرهنگ‌ها می داند که از لحظه تولد تا مرگ ادامه می یابد و به دونوع “هویت توفیق” و “هویت شکست” تقسیم می­شود . به محض ورود به مدرسه ، کودک درصدد مقایسه خود با دیگران برآمده و به ضعف‌های خود پی ‌می برد و در مواردی به هویت شکست خود واقف میشود . هویت توفیق ، در کسانی به وجود می آید که بتوانند دو نیاز اساسی و ذاتی خود یعنی نیاز به دوست داشتن و دوست داشته شدن و نیاز به احساس ارزشمندی را ارضا کنند . کسانی که نتوانند این نیازهای اساسی را ارضا کنند ، هویت شکست خواهند داشت و به اضطراب و نگرانی گرفتار خواهند آمد . به عبارت دیگر ، نیاز به داشتن هویت ، از نیازهای اساسی و ذاتی تمام انسان‌ها ست و لازم است که در فرد ، هویت توفیق شکل گیرد تا د

دسته‌ها: دسته‌بندی نشده