ساختار سازمانی، ارزیابی عملکرد پایان نامه ها و مقالات

نسبت به ایجاد اهداف استراتژیک HSE و بررسی دوره‏ای آن اقدام نماید. چنین اهدافی، بایستی با خط‏مشی سازمان سازگار بوده و بیانگر فعالیت‌ها، خطرات و تاثیرات مرتبط با HSE، الزامات تجاری و عملیاتی، ‌نقطه‏‏نظرات کارکنان، پیمانکاران،‌ مشتریان و شرکت‌هایی که در فعالیت‌های مشابه درگیر هستند، باشند.
۳- سازمان، منابع و مستندسازی
این بخش سازمان‏دهی پرسنل، منابع و مستندسازی را برای عملکرد صحیح HSE بیان می‏کند.
۱-۳- ساختار سازمانی و مسئولیت‌ها
اجرای موفقیت‏آمیز موضوعات HSE یک مسئولیت صف می‏باشد که نیازمند مشارکت فعال تمامی سطوح مدیریت و سرپرستی است، که این موضوع ‏بایستی در ساختار سازمانی و تخصیص منابع منعکس گردد.
سازمان بایستی – با کمک نمودارهای سازمانی، در جایی که مناسب است- نسبت به تعریف، مستندسازی و ارتباط بین نقش‌ها، مسئولیت‌ها، اختیارات، وظایف و روابط بین بخشی مورد نیاز برای استقرار سیستم مدیریت HSE، اقدام نماید که شامل اقدامات ذیل می‏گردد ولی محدود به آنها نمی‏باشد:
* فراهم نمودن منابع و کارکنان، برای توسعه و استقرار سیستم مدیریت HSE.
* حصول اطمینان از انطباق هر اقدام با خط‏مشی HSE، قبل از آغاز آن.
* دریافت، تفسیر و تهیه اطلاعات موجود در زمینه موضوعات HSE.
* شناسایی و ثبت اقدامات اصلاحی و فرصتهایی برای بهبود عملکرد HSE.
* پیشنهاد، شروع یا تدارکِ سازوکارهای بهبود و تصدیق استقرار آنها.
* کنترل فعالیت‌ها در طی مدتی که اقدامات اصلاحی درحال انجام می‌باشند.
* کنترل موقعیت‌های اضطراری.
سازمان بایستی به تمام کارکنان، مسئولیت‌های فردی و جمعی‌شان را برای عملکرد HSE تاکید نماید. همچنین بایستی اطمینان حاصل نماید که کارکنان واجد صلاحیت هستند و اختیارات و منابع لازم را برای انجام اثربخش وظایف محوله در اختیار دارند.
ساختار سازمانی و تخصیص مسئولیت‌ها بایستی مسئولیت مدیران صف در تمامی سطوح برای توسعه، استقرار و نگهداری سیستم مدیریت HSE در حیطه کاری‏شان را منعکس کند. ساختار بایستی روابط بین موارد ذیل را بیان کند:
* بخش‌های عملیاتی مختلف.
* بخش‌های عملیاتی و خدمات پشتیبانی (اگر چه این خدمات توسط واحدهای مشابه و یا حتی یک شرکت بزرگتر انجام گیرد).
* سازمان های ساحلی و فراساحلی.
* کارکنان و پیمانکاران.
* شرکاء در فعالیت‌های مشترک.
۲-۳- نماینده (نمایندگان) مدیریت
به نماینده یا نمایندگان مدیریت بایستی مسئولیت‌، اختیار و جوابگویی، برای ایجاد هماهنگی جهت استقرار و نگهداری سیستم مدیریت HSE واگذار شود. این نماینده(گان) بایستی به مدیریت ارشد سازمان پاسخگو باشند، ولی این انتصاب هیچگاه نبایستی مسئولیت فردی مدیران صف برای استقرار سیستم مدیریت HSE را در حوزه کاریشان،کاهش دهد.
۳-۳- منابع
مدیریت ارشد بایستی برای اطمینان از عملکرد مؤثر سیستم مدیریت HSE، منابع کافی را به این امر اختصاص دهد و از توصیه‏های نماینده(گان) مدیریت، مدیریت صف و متخصصین HSE بهره‌گیرد. تخصیص منابع بایستی بصورت منظم به عنوان بخشی از بازنگری سیستم مدیریت HSE، مدیریت تغییر و مدیریت ریسک، مورد بازنگری قرار گیرد.
۴-۳- شایستگی و صلاحیت
۱-۴-۳-کلیات
شرکت بایستی روش‌های ‌اجرایی را نگهداری نماید تا بدین وسیله اطمینان حاصل نماید کارکنانی که وظایف و فعالیت‌های خاص واگذار شده بحرانی HSE را انجام می‌دهند بر اساس موارد ذیل واجد صلاحیت هستند:
* توانایی‌های فردی
* مهارت‌های توسعه داده شده از طریق کسب تجربه
* دانش کسب شده
سیستم‌های اطمینان از صلاحیت بایستی در بدو استخدام و هنگام انتخاب فعالیتهای جدید، هم برای کارکنان شرکت و هم پیمانکاران، بکار گرفته شود. صلاحیت مستمر کارکنان برای انجام وظایفشان بایستی بطور مرتب مورد بازنگری و ارزیابی قرارگیرد، که این بررسی‌ها شامل ملاحظات مناسب برای توسعه پرسنل و آموزش‌های مورد نیاز آنها جهت دستیابی به صلاحیت برای فعالیت‌ها و تکنولوژی‌های تغییر‌یافته می‌باشد. روش‌های‌اجرایی برای اطمینان از صلاحیت افراد، در میان سایر موارد، می‌تواند شامل موارد ذیل می باشد:
* تجزیه و تحلیل نظام‌مند الزامات مرتبط با وظایف.
* ارزیابی عملکرد افراد در مقایسه با معیار معین.
* شواهد مستندشده از صلاحیت فردی.
* برنامه هایی برای‌ ارزیابی مجدد به صورت دوره‌ای.

۲-۴-۳-آموزش
شرکت بایستی روش‌های اجرایی را برای اطمینان و افزایش صلاحیت از طریق شناسایی نیازهای آموزشی و فراهم نمودن آموزش‌ مناسب برای تمامی پرسنل نگهداری نماید. آموزش می‌تواند به صورت دوره‌های رسمی و یا از طریق توسعه ساختار یافته در محیط کار تامین شود. گستره و نوع آموزش‌ها بایستی به اندازه‌ای باشد که از دستیابی به اهداف و خط‌مشی‌های شرکت اطمینان حاصل شود و بایستی نیازمندی تعیین شده توسط مراجع قانونی در قوانین و مقررات مربوطه را برآورده کرده یا از آن فراتر رود. سوابق مناسب آموزشی بایستی نگهداری شود و در صورت لزوم دوره‌های بازآموزی نیز زمان‌بندی گردند. بایستی سیستم‌هایی برای پایش اثربخشی‌ برنامه‌های آموزشی و معرفی بهبودها در صورت نیاز، توسعه داده شود.
۳-۵- پیمانکاران
شرکت بایستی روش‌های اجرایی را نگهداری نماید که بواسطه آن اطمینان حاصل کند پیمانکارانش بر اساس یک سیستم مدیریت که متناسب با الزامات و قوانین این خطوط راهنمایHSEMS بوده و
سازگار با سیستم مدیریت HSE شرکت می‌باشد، عمل می‌نمایند. روش‌های اجرایی بایستی به طور مناسب روابط بین فعالیت های پیمانکاران با شرکت و همچنین سایر پیمانکاران را تسهیل کند. این مورد می تواند از طریق یک سند واسط معین، بین پیمانکار و شرکت حاصل شود، به طوریکه قبل از شروع کار، هرگونه اختلافی حل شده و روش اجرایی مورد موافقت قرارگیرد. اگر چه تمامی توصیه‌های این خطوط‌راهنما می‌تواند توسط سازمان‌های پیمانکاری قابل اجراء باشد، این‏ روش‌های اجرایی بایستی توجه خاصی به موارد ذیل معطوف دارند:
* انتخاب پیمانکاران، شامل (در میان سایر ملاحظات) ارزیابی خاص خط‏مشی HSE، شیوه‌ها، عملکرد و کفایت سیستم مدیریت HSE ایشان، متناسب با ریسک‌های مربوط به خدماتی که بایستی فراهم شود.
* ارتباط مؤثر عناصر کلیدی سیستم مدیریت HSE شرکت‏ و استانداردهای مورد انتظار از پیمانکار در زمینه نیروی کار و حفاظت از محیط‌زیست، شامل اهداف و معیارهای عملکرد HSE مورد توافق.
* تبادل اطلاعات مربوطه بین پیمانکار و شرکت که می‌تواند بر عملکرد HSE هر یک از طرفین تأثیر داشته باشد.
* الزام اینکه هر پیمانکار یک برنامه مؤثر و مرتبط آموزشی داشته باشد که در برگیرنده سوابق و روش‌های‌‌اجرائی برای ارزیابی نیاز اضافی آموزش ‌باشد.
* تعریف روش‌هائی برای پایش و ارزیابی عملکرد پیمانکاران مطابق با اهداف و معیارهای عملکرد توافق شده HSE.
۶-۳- ارتباطات
شرکت بایستی روش‌های‌اجرایی را نگهداری نماید تا اطمینان حاصل کند که کارکنان، پیمانکاران و شرکایش در تمام سطوح از موارد ذیل آگاهند:
* اهمیت پیروی از خط‌مشی و اهداف HSE و نقش‌ها و مسئولیت‌های آنان در دستیابی به آن.
* خطرات و ریسک‌های HSE فعالیت‌های کاری و اقدامات کاهشی و پیشگیرانه‌ آنها (بخش۴ را ببینید) و روش‌های‌اجرایی که برای مقابله با وضعیت اضطراری برقرار کرده‌اند (بخش ۵-۵ را ببینید).
* نتایج بالقوه انحراف از روش‌های‌اجرایی عملیاتی مورد توافق.
* سازوکارهای پیشنهاددهی بهبود، در روش‌های‌اجرایی که آنها و دیگران بر اساس آن عمل می‌کنند به مدیریت.
نگهداری راه‌های ارتباط خارجی در زمان‌های اضطراری حایز اهمیت ویژه می‌باشد و ترتیبات اقتضایی ویژه‌ای می‌بایست در محل اعمال گردد (بخش۵-۵ را ببینید).
شرکت بایستی روش‌هایی‌اجرائی را برای برقراری ارتباط در مورد اطلاعات HSE، متناسب با خط‌مشی خود و قوانین و مقررات قابل‌کاربرد، نگهداری نماید.
شرکت در حالی‌که از اطلاعات محرمانه مراقبت می‌نماید، بایستی تجربیات خود در زمینه HSE را به کارکنان، پیمانکاران، مشتریان و شرکت‌های درگیر در فعالیت‌های‌ مشابه، برای تسهیل در بهبود عملکرد HSE صنعت در دسترس قرار دهد.
شرکت بایستی روش‌های‌اجرایی را به منظور دریافت و پاسخ‌گویی به ارتباط کارکنان، پیمانکاران، مشتریان، نهادهای‏ دولتی و عموم کسانی که در زمینه عملکرد و مدیریت HSE فعالیت‌ دارند، نگهداری نماید. آگاه‌سازی عمومی و برنامه‌‌های مشاوره‌ای نیز بایستی درموقعیت مناسب برقرار گردند و تاثیر آنها نیز بایستی مورد پایش قرارگیرد.
۷-۳- مستندسازی و کنترل آن
۱-۷-۳- مستندسازی سیستم مدیریت HSE
سازمان بایستی مستندسازی کنترل‌شده‌ای را برای موارد ذیل نگهداری نماید:
* ثبت خط‌مشی، اهداف و طرح‌های HSE
* ثبت و اعلام نقش‌ها (وظایف) و مسئولیت‌ها کلیدی
* تشریح عناصر سیستم مدیریت HSE و روابط بین آنها
* ارجاع به مستندات مرتبط و تشریح ارتباطات با دیگر جنبه‌های سیستم مدیریت.
* ثبت نتایج ارزیابی و مدیریت ریسک HSE.
* ثبت قوانین و الزامات قانونی مرتبط.
* ثبت روش‌های اجرایی و دستورالعمل‌های کاری برای فعالیت‌ها و وظایف کلیدی، در صورت نیاز.
* تشریح طرح‏های وضعیت اضطراری و مسئولیت‌ها و راه‏های مقابله با رویدادها و وضعیت‌های بالقوه اضطراری.
این مستندسازی بایستی موارد ذیل را پوشش دهد:
* شرکت.
* بخش‌های سازمانی و واحدهای کسب‏وکار.
* عملیات و فعالیت‌های خاص (مانند طراحی تأسیسات، استخراج، آماده‏سازی زمین، حفاری).
* پیمانکاران و شرکاء.
۲-۷-۳- کنترل مدارک
شرکت بایستی روش‌های‌اجرایی را به منظور کنترل مدارک سیستم مدیریت HSE، برای اطمینان از موارد ذیل نگهداری نماید:
* مدارک بتوانند بوسیله شرکت‌، بخش‌، وظیفه یا فعالیت تشخیص داده شوند.
* مدارک در فواصل زمانی معین مورد بازنگری قرار گرفته و در صورت نیاز تجدید نظر شوند و بوسیله افراد واجد اختیار به منظور تعیین کفایت آنها قبل از انتشار مورد تأئید قرار گیرند.
* ویرایش‌های جاری در محل‌هائی که به آنها نیاز دارند، در دسترس باشد.
* هنگامی که منسوخ می‌شوند سریعأ از تمام محل‌های توزیع‏شده و محل‌هایی که از این اطلاعات استفاده می‌کنند، جمع‌آوری شوند.
مدارک بایستی خوانا، تاریخ‏دار (با تاریخ‏های تجدیدنظر)، به راحتی قابل تشخیص، شماره‌گذاری شده (با یک شماره ویرایش) بوده و طبق یک روش مشخص حفظ و برای یک مدت معین نگهداری شوند. سیاست‌ها و مسئولیت‌ها بایستی برای اصلاح مدارک و دسترسی‏ به آنها برای کارکنان، پیمانکاران، نهاد‏های دولتی و عموم مردم، برقرار شوند.
۴- ارزیابی و مدیریت ریسک
ریسک در تمامی تلاشهای بشری وجود دارد. این بخش، شناسایی خطرات HSE و ارزیابی ریسک‌های HSE برای تمامی فعالیت‌ها، محصولات، خدمات و توسعه اقدامات برای کاهش این خطرات
را بیان می‏کند. گام‌های ضروری برای مدیریت خطرات در شکل ۲-۲ نشان داده شده است.

شکل ۲-۲- گام‌های ضروری مدیریت خطرات

۱-۴- شناسایی خطرات و تأثیرات
شرکت بایستی روش‏های‌اجرائی را نگهداری نماید تا به‏صورت نظام‏مند خطرات و اثراتی را شناسایی نماید که ممکن است از فعالیت‌ها تأثیر گرفته یا از آنها ناشی شوند، و همچنین از موادی که بکار برده شده یا با آنها مواجه می‌شود. دامنه شمول این شناسایی می‌بایست فعالیت‌ها را از آغاز (یعنی قبل از مالکیت زمین) تا مرحله ترک و رهاسازی و دفع خروجی‌ها پوشش دهد.
این شناسایی بایستی شامل ملاحظات زیر باشد:
* طراحی، ساخت و راه‏اندازی (یعنی حصول سرمایه، توسعه و بهبود فعالیت‌ها).
* شرایط عملیاتی عادی و غیرعادی، شامل توقف اضطراری تولید، تعمیر و نگهداری و راه‏اندازی.
* رویدادها و خطرات شامل آنهایی که از موارد زیر ناشی می‌شوند:
فقدان کنترل‌های لازم برای مواد مصرفی / محصولات.
شکست ساختاری.
وضعیت آب و هوایی، جغرافیایی و سایر رویدادهای طبیعی خارجی.
خرابکاری و ضعف سیستم‏های حراستی.
فاکتورهای انسانی شامل از کارافتادگی‏ها در سیستم مدیریت HSE.
* برچیدن، ترک محیط کار، از سرویس خارج کردن و دفع کردن.
* خطرات و اثرات بالقوه مرتبط با فعالیت‌های قبلی.
کارکنان در کلیه سطوح سازمانی، بایستی در شناسایی خطرات و اثرات، بطور مقتضی مشارکت داشته باشند.
۲-۴- ارزیابی
بایستی روش‏های‏اجرایی برای ارزیابی (برآورد) ریسک و اثرات ناشی از خطرات شناسایی شده در مقابل معیارهای معین، با در نظر گرفتن احتمالات وقوع و شدت نتایج آن برای موارد ذیل نگهداری شود:
* انسان
* محیط‏زیست
* سرمایه
بایستی توجه شود که هر روش ارزیابی، نتایجی به دنبال دارد که خود آنها می‏توانند منجر به یک دامنه عدم اطمینان شوند. در نتیجه، روش‏های رسمی ارزیابی ریسک، همراه با کسب نقطه نظرات کارکنان با تجربه، قانون‏گذاران و جامعه بکار گرفته می‌شود.
ارزیابی ریسک بایستی:
* در برگیرنده تأثیرات فعالیت‌ها، محصولات وخدمات باشد.
* تأثیرات و ریسک‌های ناشی از عوامل انسانی و سخت‏افزاری را بیان کند.
* اطلاعات را از کارکنانی اخذ کند که مستقیماً در منطقه ریسک حضور دارند.
* توسط کارکنان واجد شرایط و با صلاحیت انجام شود.
* براساس روش‏های مستند و مناسب انجام شود.
* در دوره‏های زمانی معینی به روز گردد.
ارزیابی ریسک‌ها و تأثیرات ایمنی و بهداشت، هر جا که مناسب است، بایستی شامل ملاحظات ذیل باشد:
* حریق و انفجار
* اثرات و تصادفات
* غرق شدن،‌ خفگی و برق‏گرفتگی
* تماس حاد و مزمن عوامل شیمیایی، فیزیکی و بیولوژیکی
* عوامل ارگونومیکی
ارزیابی اثرات حاد و مزمن زیست‏محیطی، هر جا که مناسب است، بایستی شامل ملاحظات ذیل باشد:
* انتشار کنترل شده یا کنترل نشده مواد و انرژی به زمین، آب و

ساختار سازمانی، ارزیابی عملکرد پایان نامه ها و مقالات

دیدگاهتان را بنویسید