دانلود تحقیق رایگان :سازمان تجارت جهانی(WTO)


بسمه تعالی

دانشگاه آزاد اسلامی واحد فیروزکوه

 

موضوع:

سازمان تجارت جهانی(WTO)

 

مربوط به درس:

اقتصاد ایران

 

استاد :  

خانم دکتر سلاطین

 

تهیه کنندگان:

ثریا صادقی

غزال السادات خوش چشم

 

 

 

دانلود تحقیق رایگان :سازمان تجارت جهانی(WTO) 

روند تاریخی تشکیل سازمان تجارت جهانی:
GATT (General Agreement on Tariff and Trade):
هدف اولیه این بود که نهاد ثالثی ایجاد شود تا همکاری اقتصادی بین‌المللی را هدایت کند و به مؤسسات برتن وودز (بانک جهانی و صندوق بین‌المللی پول) ملحق شود. طرح کامل آن ابتدا با استقبال 50 کشور مواجه شد این بود که سازمان تجارت بین‌المللی (ITO) به عنوان یک کارگزاری تخصصی سازمان ملل متحد تاسیس شود. منشور (ITO) بسیار بلند پروازانه بود که فراتر از نظامات تجارت جهانی قرار داشت و شامل مقررات اشتغال، موافقتنامه‌های کالایی رویه‌های کسب و کار محدودکننده، سرمایه‌گذاری بین‌المللی و خدمات می‌شد.
بنابراین سازمان تجارت بین‌الملل (ITO) عملاً تحقق نیافت ولی یکی از موضوعات منشور این سازمان پیشنهادی، قراردادی مشتمل بر چند ماده بود که میان 23 کشور اکثراً پیشرفته منعقد گردید. این قرارداد به موافقتنامه عمومی تعرفه و تجارت یا گات معروف گردید که از سال 1948 به اجرا درآمد. پیمان گات به خاطر تحقق اهدافی منعقد گردید که از آن جمله می‌توان به افزایش اشتغال، تولید، درآمد واقعی و ارتقاء سطح زندگی در کشورهای عضو اشاره کرد. از دیدگاه گات این اهداف جز با توسعه تجارت جهانی محقق نمی‌شود و تجارت جهانی نیز توسعه نمی‌یابد مگر با رفع موانع موجود بر سر راه مبادلات بین‌المللی که البته استثنائات متعددی نیز داشت که مبتنی بر ضرورت‌های سیاسی و اقتصادی بود. از سال 1948 تا 1994، موافقتنامه عمومی تعرفه و تجارت (گات) قواعدی را برای بخش زیادی از تجارت جهانی وضع کرد و در طول این دوره رشد بازرگانی بین‌المللی از نرخ بالایی برخوردار بود. این سازمان بسیار خوب استقرار یافت اما در طول 47 سال یک سازمان و موافقتنامه موقتی بود.
نحوه فعالیت گات تاکنون انجام مذاکرات تجاری به منظور کاهش و الزام‌آور نمودن محدودیت تعرفه‌های گمرکی و دیگر موانع تجاری موجود بر سر راه مبادلات بین‌المللی بوده است بطوریکه از سال 1947 تا به امروز نه دور مذاکرات علاوه بر نشست‌های سالانه بین کشورهای عضو بعمل آمده است.
دورهای تجاری گات:

سالمحلموفقیتکشورها
1947ژنوگات قدرت اجرایی یافت.23
1949آنسی فرانسهکاهش تعرفه ها13
1951تورکوئی( انگلستان)کاهش تعرفه ها38
1956ژنوکاهش تعرفه ها26
1961-1960ژنو(دور دیلون)کاهش تعرفه ها26
1967-1964ژنو( دور کندی)قوانین ضد دامپینگ62
1979-1973دور توکیوکاهش محدودیت های تعرفه ای و غیر تعرفه ای102
1994-1986دور اروگوئهتشکیل سازمان جهانی 
2005-2000دور دوحهرفع موانع غیر تعرفه ای کشاورزی و محیط زیست و اعطای یارانه و قوانین ضد دامپینگ147

 

تاریخچه WTO

نظام تجارت جهانی از طریق یک سری دور مذاکرات تجاری تحت موافقتنامه عمومی تعرفه و تجارت گات شکل گرفت نخستین دور مذاکرات اساساً در مورد کاهش تعرفه‌ها بود لکن مذاکرات بعدی سایر زمینه‌ها از قبیل معیارها و ضوابط غیرتعرفه‌های و ضوابط ضد دامپینگ (فروش زیر قیمت) را نیز در بر گرفت، از مهمترین دور مذاکرات که بین سالهای 94-1986 بود و به دور اروگوئه معروف است منجر به تشکیل سازمان تجارت جهانی گردید. البته مذاکرات به این مرحله ختم نگردید و برخی از آنها بعد از پایان دور اروگوئه نیز ادامه یافت چنانچه در سال 1997 توافقاتی در زمینه خدمات ارتباطات راه دور حاصل شد که 69 دولت در مورد برقراری معیارهای گسترده آزاد سازی فراتر از موافقتنامه دور اروگوئه در آن به توافق رسیدند.

تفاوتهای گات با سازمان تجارت جهانی:

1.گات در واقع مجموعه‌ای از قواعد و مقرراتی بود که هرگز از یک مبنای حقوقی به عنوان یک نهاد بین‌المللی برخوردار نبود و طور موقت شکل گرفته بود. در حالی که WTO یک نهاد بین‌‌المللی با ساختار سازمان دائمی است.

2.مقررات گات تنها شامل تجارت کالاها بود در حالی که موافقت‌نامه‌های سازمان جهانی تجارت علاوه بر تجارت کالاها، تجارت خدمات و جنبه‌های تجاری حقوق مالکیت فکری را نیز در بر می‌گیرد.

3.نظام حل و فصل اختلافات WTO از سرعت بیشتری نسبت به گات برخوردار است. در این نظام که جنبه خودکار دارد احتمال کارشکنی و تأخیر کمتر است. همچنین یک نهاد برای فرجام‌خواهی و بررسی نظرات هیأت حل و فصل اختلافات نیز در WTO وجود دارد.

تعریف WTO (World Trade Organization ):

سازمان تجارت جهانی تنها سازمانی است که در جهت روان سازی قوانین تجارت بین المللی بین کشورها حرکت می کند این سازمان در تاریخ یکم ژانویه 1995 تاسیس شد و مقر آن در ژنو است تا تاریخ 11دسامبر 2005 تعداد 149 کشور به عضویت این سازمان درآمدند و بودجه فعلی آن معادل ۱۷۵ میلیون فرانک سوئیس ، تعداد کارکنان این سازمان ۶۳۵ نفر و مدیر فعلی آن پاسکال‌لامی است.

 

تعریف سازمان ملل متحد در باره WTO :

اقتصاد جهانی اقتصادی است که شرکتها و نهادهای مالی در آن فراملی عمل می‌کنند و همچنین قبل از این تعریف سازمان ملل متحد آدام اسمیت در کتاب ثروت ملل در سال 1776 م تعریف کرده است که هنوز هم پایه و مبنای استدلال طرفداران تجارت جهانی است مبنی بر اصل (تقسیم کار ـ تخصیص مهارتها( اما باز بودن تجارت جهانی موجب می‌شود تا از ذخایر دانش جهانی بیشتر استفاده شود و موجب بهبود و بهره‌وری کامل از منابع تولید به نحو کاملتری می‌شود و در سال 1994 م سازمان تجارت جهانی WTO به عنوان یکی از سه سازمان اقتصادی تجاری سازمان ملل متحد تأسیس و شروع به فعالیت نمود.

اهداف سازمان تجارت جهانی:

اهدافی که سازمان تجارت جهانی برای خود تعریف کرده‌ است بدین شرح می‌باشد:

  • ارتقای سطح زندگی
  • تامین اشتغال کامل در کشورهای عضو
  • توسعه تولید و تجارت و بهره وری بهینه از منابع جهانی
  • دستیابی به توسعه پایدار با بهره‌برداری بهینه از منابع
  • حفظ محیط زیست
  • افزایش سهم کشورهای در حال توسعه و کمتر توسعه یافته از رشد تجارت بین المللی

اصول سازمان تجارت جهانی:
این سازمان همچنین برای دستیابی به اهداف تعیین شده، اصولی را تدوین کرده‌است که کشورهای عضو می‌بایست به این اصول پایبند باشند و درصورت پایبند نبودن، مجازات‌هایی علیه این کشور اعمال می‌شود. مهم‌ترین این اصول عبارت‌اند از :

1 . اصل عدم تبعیض و اصل دولت کامله الوداد( Most Favord Nation (MFN)) :

طبق این اصل هرگونه امتیاز بازرگانی یا تعرفه ای که از سوی یک کشور نسبت به هر کشور عضو اعمال می شود، به تمام شرکای تجاری عضو، قابل تعمیم است. تنها استثنای این اصل در مورد همگرایی اقتصادی همانند اتحادیه های گمرکی بین چند کشور است.
2 . استفاده از محدودیتهای کمی در تجارت همچون سهمیه بندی و صدور پروانه واردات ممنوع بوده، حمایت از صنایع داخلی فقط از طریق تعرفه های گمرکی شفاف امکان پذیر است.
3 - کاهش تدریجی و تثبیت تعرفه های گمرکی و حذف موانع تجاری غیرتعرفه ای، مگر در مورد محصولات کشاورزی کشورهایی که با مشکلات در پرداختها مواجه هستند.
4 - برقراری نظام تعرفه های ترجیحی با هدف اعطای امتیـــازات تجاری به بعضی از فـرآورده های کشورهای در حال توسعه، به منظور ساده سازی رقابت محصولات این کشورها با محصولات تولیدی کشورهای صنعتی.
5 - هرگونه عمل کشورهای عضو که جنبه فروش زیرقیمت تمام شده(دامپینگ) داشته باشد ممنوع است؛
6 - هرگونه رفتار با کالای وارداتی که متفاوت با رفتار با کالاهای ساخت داخل باشد توسط کشورهای عضو ممنوع است.
7 - انجام مشورت در مورد سیاستهای بازرگانی با دیگر اعضا و حل وفصل اختلافات ناشی از روابط تجاری از طریق مذاکره.

 

 

 

 

 ارکان سازمان تجارت جهانی:

سازمان تجارت جهانی برای دستیابی به موافقتنامه‌های مورد تایید اعضا و نیز نظارت بر حسن انجام آنها از وجود ارکان مختلف تصمیم‌گیری، نظارتی، اجرایی و حقوقی بهره می‌برد. این ارکان عبارت‌اند از: کنفرانس وزیران، شورای عمومی، رکن حل اختلاف، رکن بررسی خط مشی تجاری و شوراها.

 

 

  1. کنفرانس وزیران: کنفرانس وزیران بالاترین رکن سازمان تجارت جهانی بوده که نمایندگان همه اعضا را دربر می گیرد و اختیارات اعضای آن محقق ساختن کارکردهای سازمان، اتخاذ اقدامات لازم در این راستا و تصمیم گیری در زمینه توافقنامه های تجارت چندجانبه در صورت درخواست هریک از اعضاست. کنفرانس وزیران حداقل یک بار در هر دو سال تشکیل جلسه می دهد. نخستین کنفرانس وزیران سازمان تجارت جهانی در دسامبر سال 1996 در سنگاپور، دومین دور آن در مه 1998 در ژنو و سومین دور در نوامبر 1999 در سیاتل ایالات متحده برگزار شد. چهارمین و پنجمین دور نیز در سالهای 2001 و 2003 به ترتیب در دوحه قطر و کنکان مکزیک برگزار شد و دور ششم در دسامبر 2005 در هنگ کنگ برگزار شد.
  2. شورای عمومی: شورای عمومی سازمان تجارت جهانی، بالاترین سطح در تصمیم گیریهای سازمان تجارت جهانی بوده که درباره موضوعهای روزمره و کارکردهای این سازمان نظر می دهد. مقر این شورا در ژنو قرار دارد و معمولاً هردو ماه یک بار تشکیل جلسه داده و در این جلسات، که مابین جلسات کنفرانس وزیران برقرار می گردد، از جانب کنفرانس وزیران عمل کرده و مستقیماً به این کنفرانس گزارش می دهد. محل این شورا در ژنو بوده و نمایندگان همه اعضا (معمولاً سفرا یا معادل آنها) در آن شرکت می کنند.
  3. رکن حل و فصل اختلافات: شورای عمومی گاه به عنوان رکن حل اختلاف تشکیل جلسه می دهد. یک مباحثه معمولاً هنگامی اتفاق می افتد که یک دولت عضو سازمان گمان می برد که عضو دیگری معاهده یا تعهدی برخلاف مصالح دولت اول به وجود آورده است. تنظیم کنندگان این معاهدات، دولتهای عضو سازمان بوده و این معاهدات نتایج مذاکرات بین دولتهاست. لذا مسئولیت نهایی توافق در این معاهدات به عهده رکن حل اختلاف است.
  4. رکن بررسی خط مشی تجاری: شورای عمومی گاه نیز به عنوان رکن بررسی خط مشی تجاری تشکیل جلسه می دهد. این رکن ریاست، قوانین و رویه خاص خود را داشته و به تجدیدنظر در سیاستهای تجاری اعضا برای آماده کردن آن در مکانیسم بازنگری در سیاست تجاری می پردازد. در ابتدای هرسال ریاست و دو معاونت این رکن از بین اعضا برای یک سال انتخاب می گردند.

- شوراها:

سازمان تجارت جهانی برای اجرای وظایـف خود مبادرت به تشکیل شوراهایـی می کند که به طور کلی زیرنظر شورای عمومی فعالیت می کنند:

  1. شورای تجارت کالا : شورای تجارت کالا سرپرستی بر موافقتنامه های چندجانبه دایر بر تجارت کالا را برعهده دارد. این موافقتنامه ها مشتمل بر موافقتنامه عمومی تعرفه و تجارت و توافقات مربوطه و 12 موافقتنامه دیگر است. این شورا شامل 10 کمیته بوده که هرکدام در زمینه خاصی فعالیت می کند (مانند کشاورزی، دستیابی به بازار، یارانه ها، اقدامات ضدفروش زیر قیمت تمام شده و غیره).
  2. شورای تجارت خدمات : شورای تجارت خدمات سرپرستی بر موافقتنامه عمومی تجارت خدمات را برعهده دارد. شرکت در این شورا برای تمام اعضای سازمان تجارت جهانی آزاد بوده و اجازه ایجاد ارکان متمم را دارد. کمیته خدمات مالی، کمیته تعهدات مشخص و گروههای کاری آیین نامه های داخلی و قواعد موافقتنامه عمومی تجارت خدمات، جزو ارکان متمم حاضر در این شوراست.
  3. شورای جنبه های مرتبط با تجارت حقوق مالکیت فکری: حقوق اموال ذهنی، حقوقی است که به افراد برای خلق اندیشه هایشان داده می شود. این شورا سرپرستی بر کارکردهای موافقتنامه هایی که به این اموال مرتبط می شوند را برعهده دارد.

    -کمیته ها و سایر بدنه های متمم:

سه کمیته اصلی در سازمان تجارت جهانی وجود دارد:
1. کمیته تجارت و توسعه؛
2. کمیته محدودیتهای تراز پرداختها؛
3. کمیته بودجه، مالی و تشکیلاتی.
این کمیته ها وظایف خود را طبق موافقتنامه های تجاری چندجانبه و آنچه شورای عمومی مقرر می کند، تعیین کرده است و عضویت در این کمیته ها برای تمامی اعضای سازمان تجارت جهانی آزاد است. شورای عمومی نیز دو کمیته زیر نظر خود دارد:
1. کمیته تجارت

  1. محیط زیست

مهمترین عملکردهای سازمان تجارت جهانی:

_  اجرای موافقتنامه‌های تجاری سازمان
ــ عمل کردن به عنوان مجمعی که مذاکرات تجارت جهانی در آن صورت می پذیرد
ــ حل و فصل مناقشات تجاری بین دولتها و بین کشورها

ــ نظارت بر سیاستهای تجاری
ــ ارائه کمکهای فنی و آموزشی برای کشورهای در حال توسعه و000

مهمترین مزایای سیستم تجاری سازمان تجارت جهانی:

- سیستم تجارت جهانی باعث ارتقای صلح در سطح جهان می گردد

- با استناد به قوانین موجود در این سیستم، مناقشات به نحو سازنده ای حل وفصل می گردد

- قوانین موجود در این سیستم باعث ایجاد رفاه بیشتر در زندگی افراد می گردد

- تجارت آزاد باعث کاهش هزینه های معاش می شود

- سیستم تجارت جهانی باعث ایجاد گستردگی در انتخاب وارتقای کیفیت محصولات می گردد

- افزایش سطح مراودات تجاری باعث افزایش درآمد ها می گردد

- تجارت باعث ارتقای در رشد اقتصادی جوامع می شود

-اصول اساسی این سیستم باعث ایجاد بهره وری وکارایی بالاتر در زندگی افراد می شود

-ایجاد این سیستم مانع از اعمال نفوذ برخی از کشور ها در امور سایر کشور ها می گردد

- وجود این سیستم باعث انتخاب صحیح مسیر تجاری دولتها می شود

مهمترین انتقادات وارد بر سازمان تجارت جهانی:

با توجه به اینکه سازمان تجارت جهانی دارای مزایای زیادی است اما از انتقادات و سوء تفاهمات نیز خالی نیست . در زیر به برخی از سوء تفاهم های رایج در مورد سازمان تجارت جهانی اشاره می شود:

- سازمان تجارت جهانی سیاستها وخط مشهای خود را به اعضای این سازمان تحمیل می کند.

- سازمان تجارت جهانی به دنبال تحقق تجارت آزاد به هر قیمتی است .

- سازمان تجارت جهانی منافع حاصل از امور بازرگانی وتجاری را بر ایجاد توسعه رجحان می دهد.

- سازمان تجارت جهانی منافع حاصل از امور بازرگانی وتجاری را برحفاظت از محیط زیست برتری می دهد.

- سازمان تجارت جهانی باعث از بین رفتن مشاغل وتعمیق فقر در جوامع می گردد.

- کشورهای کوچک در سازمان تجارت جهانی از هیچ قدرتی برخوردار نیستند.

- سازمان تجارت جهانی ابزاری در دست کارتل های قدرتمند در سطح جهان می باشد.

    عضویت ومراحل عمومی پیوستن به سازمان تجارت جهانی:

مطابق مفاد موافقت نامه تاسیس سازمان تجارت جهانی، طرفهای متعاهد موافقتنامه عمومی تعرفه و تجارت و نیز جوامع اروپایی که موافقتنامه حاضر و موافقتنامه های تجاری چندجانبه را می پذیرند و در مورد آنها جداول امتیازات و تعهدات به موافقتنامه عمومی تعرفه و تجارت 1994 و جداول تعهدات خاص به موافقتنامه عمومی تجارت خدمات منضم شده است، به صورت اعضای اصلی سازمان تجارت جهانی در می آیند. الحاق هر عضو جدید به سازمان که در اداره روابط تجاری خود، مطابق موافقتنامه های تجاری چندجانبه خود استقلال کامل داشته باشد، طبق شرایطی که میان آن و سازمان تجارت جهانی مورد توافق قرار مــــی گیرد، با تصویب دو سوم آرای اعضای کنفرانس وزیران صورت خواهد گرفت. همچنین خروج هر دولت عضو از سازمان، شش ماه پس از اعلام کتبی به دبیرکل، صورت می گیرد.

فرایند الحاق به سازمان تجارت جهانی، فرایندی طولانی و چندمرحله ای است که هر مرحله از آن الزامات و شرایط خاص خود را می طلبد. کشوری که خواهان عضویت در این سازمان است، ابتدا باید تقاضای عضویت خود را به وسیله دبیرکل سازمان به اطلاع سایر اعضا برساند. پس از طرح تقاضای این کشور در جلسه شورا و به مجرد اینکه درخواست وی مبنی بر عضویت پذیرفته شود، یک گروه کاری جهت رسیدگی به تقاضای عضویت کشور متقاضی تشکیل شده و این کشور، گزارشی از سیاستهای تجاری خود تهیه و به این گروه ارائه می دهد.
همزمان با اقدامات پیش گفته، مذاکرات دوجانبه و چندجانبه ای به منظور تعیین شرایط عضویت و حصول توافق میان گروههای کاری صورت می گیرد.
سپس تنظیم پروتکل الحاق کشور، و مشخص شدن تعهدات هر کشور در زمینه گشایش بازار کالا و خدمات خود به روی سایر اعضا انجام می گیرد. در واقع مرحله اول یعنی مذاکرات، آغاز فرایندی است که در نهایت به عقد موافقتنامه میان دولت متقاضی و سازمان منجر می شود. تمامی مواد و بندهای این قرارداد نیز طی مذاکره و براساس توافق تعیین می شود. این مرحله در سازمان تجارت جهانی به مرحله اثبات واجد شرایط بودن موسوم است و به مجموعه اطلاعـاتی مربوط می شود که هر کشور (متقاضی عضویت) باید تهیه کند و در اختیـار گروه کاری قرار دهد و بـه طور عمده شامل گزارش سیاست تجاری، پرسشها و پاسخهای کتبی مربوط به این گزارش و اسناد و قوانین مورد نیاز است.

نتیجه تلاشهای گروههای کاری به تهیه مجموعه اسنادی منجر خواهد شد که شامل گزارش گروه کاری، پروتکل الحاق و جدول تعهدات دسترسی به بازار کشور در مورد کالاها و خدمات است. جدول مذکور توسط دبیرخانه سازمان تهیه می شود.
مرحله آخر، مجموعه ای است که برای تصویـب به شورای عمومی تسلیم می شود؛ رای گیری در جلسه شورا باید انجام گیرد و عضویت کشور متقاضی منوط به کسب دو سوم آراست. یک ماه پس از تصویب پروتکل توسط پارلمان کشور متقاضی، عضویت به مرحله اجرا در می آید.

هم اکنون سازمان تجارت جهانی 153 عضو دارد و حدود 96 درصد کل تجارت جهان در این سازمان انجام میشود و کاهش تعرفه های گمرکی تا 4/0 و حذف سوبسید از شروط اصلی عضویت در این سازمان است.

 

وضعیت عضویت در سازمان تجارت جهانی :

             اعضای اصلی ( شامل نمایندگان دوگانه اتحادیه اروپا      مشغول تهیه   گزارشات برای سازمان و یا تامین شرایط تطبیق                                                                        اعضایی که کالاها و یا خدماتشان پذیرفته شده      در حال بررسی نظامنامه یا رژیم تجاری      اعضای فعلاً ناظر      توقف    مذاکرات و یا هیچ مذاکره‌ای صورت نگرفته      مناطق بی میل

 

عضویت ایران در سازمان تجارت جهانی:

کشور ایران یکی از کشورهای متقاضی الحاق به سازمان تجارت جهانی است. اولین درخواست ایران برای پیوستن به سازمان تجارت جهانی در ۱۹ جولای ۱۹۹۶ به این سازمان ارسال شد. ایران در ۲۶ مه ۲۰۰۵  به عنوان عضو ناظر سازمان تجارت جهانی پذیرفته شد . گروه کاری ایران برای پیوستن به این سازمان هنوز تشکیل نشده‌است. از 21 مردادماه 1386 نیز با اینکه تشکیل رژیم تجاری در دستور کار قرار گرفته است ولی هنوز با گذشت روزها هیچ خبری از ارائه این گزارش که قرار است پیشنویسی به منظور تشکیل مقدمات شروع رعایت هفت بند , شرایط سازمان تجارت جهانی باشد , وجود ندارد و این در حالی است که تا این تاریخ 3سال و نیم از عضویت ناظر ایران در سازمان جهانی تجارت می‌گذرد و متاسفانه هنوز گام‌های ابتدایی برای شروع مذاکرات الحاق از سوی ایران برداشته نشده است، در حالی که به گفته مقامات مسوول، مذاکرات ایران از تشکیل گروه کاری گرفته تا تعیین رییس و سایر مراحل 7 سال به طول می‌انجامد و ایران هنوز در ابتدای این راه 7 ساله نیز قرار نگرفته است.ایران در حالی نسبت به ارائه گزارش رژیم تجاری خود به سازمان جهانی تجاری تعلل می‌کند که هدف قدرت برتر شدن در منطقه را مطابق سند چشم انداز بیست ساله دنبال می کند.

تبعات پیوستن ایران به سازمان تجارت جهانی :

 الف )منافع پیوستن به سازمان تجارت جهانی :

1-دسترسی آسانتر به بازارهای جهانی.

2- افزایش قدرت چانه زنی ، اخذ امتیاز و قدرت مانور در دهکده جهانی.

3- جذب بیشتر سرمایه گذاری خارجی و انتفاع از آثار مثبت آن.

4- امکان استفاده از مشاوره ها ، کمکها، خدمات فنی و سیستمهای سازمان تجارت جهانی در چارچوب مقررات سازمان تجارت جهانی جهت حل اختلافات تجاری.

5- بهبود وضعیت حقوق مالکیت در ایران.

6- توسعه صادرات ایران بخصوص در محصولاتی که مزیت نسبی در تولید آنها وجود دارد ـ همچون کالاهای کشاورزی، منسوجات و پوشاک، صنایع غذایی و ... ـ حفظ موقعیت صادراتی کشور در تولید این قبیل محصولات سنتی مانند فرش و بهره گیری از تسهیلاتی که برای بعضی از صنایع و محصولات کشورهای در حال توسعه در نظر گرفته شده است.

7- ارتقای کیفی محصولات تولیدی داخلی به سبب لزوم رعایت استانداردهای بین المللی به دلیل وجود و افزایش رقیبان در بازار.

8- امکان افزایش در آمدهای مالیاتی کشور با حذف موانع غیر تعرفه ای و تبدیل آنها به موانع تعرفه ای .

9- اصلاح و به هنگام شدن قوانین توسعه صادرات و جلوگیری از تغییر مکرر این قوانین و در نتیجه نظم یافتن امور گمرکی و تشویق صادرات.

10- اجبار دولت به گسترش حیطه عملکرد بخش خصوصی و جدیت بیشتر در خصوصی‌سازی و در نتیجه دستیابی به اثرات مثبت حاصل از آن.

11- اصلاح و بهبود سیستمهای حمایتی در کشور ـ که یکی از نقاط ضعف در زمینه فعالیتهای تولیدی و اقتصادی می‌باشد ـ و لزوم پایبندی دولت به این سیستمها.

     ب ) مضار پیوستن به سازمان تجارت جهانی:

1-افزایش واردات ناشی از برداشتن موانع غیر تعرفه ای و حذف کنترلهای ارزی و زیان حاصل از آن با توجه به کمبود منابع ارزی.

2 –امکـان کسری زیـاد در تراز بازرگانی به دلیل افزایش واردات بیش از افزایش صادرات و به دلیل عدم امکان استفاده مؤثر از کنترل واردات و مهار نرخ ارز در هنگام بی ثباتی اقتصادی و سنتی ماندن ساختار تولید و صادرات کشور در کوتاه مدت و میان مدت.

3- امکان ورشکستگی بنگاههای اقتصادی در بخشهای کشاورزی، صنعت و خدمات و پیامدهای ناشی از آن؛ از قبیل افزایش میزان بیکاری در نتیجه کاهش تولید صنایع و کارخانجاتی که دارای محصولات قابل رقابت نیستند، بدتر شدن وضعیت توزیع درآمدها در کشور و پرداخت هزینه‌های هنگفت بابت تولید کالاهای مشمول حقوق مالکیت.

نتیجه:

ایران برای اینکه بتواند به سازمان تجارت جهانی ملحق شود و پیوستن او همراه با موفقیت باشد، باید تدابیری اتخاذ نماید. از جمله این تدابیر و شرایط می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

متن کامل در سایت امید فایل 

1-بستر سازی قانونی از طریق بازنگری در برخی قوانین مورد نظر قانون اساسی فاقد سرمایه‌گذاری خارجی، بیمه، بانکداری ، گمرک، مالیات، و ... و تطبیق آنها با قوانین و مقررات سازمان تجارت جهانی.

2- بسترسازی اقتصادی از طریق شناخت پتانسیل در مزیتهای نسبی بالقوه و بالفعل در بخشهای عمده اقتصادی و افزایش قدرت رقابت محصولات صادراتی کشور.

3- مشارکت در مذاکرات سازمان تجارت جهانی از طریق مطالعات مستمر و تحقیقات دقیق اقتصادی ـ حقوقی توسط گروه کاری منسجم و متخصص به گونه ای که آگاهیهای لازم اقتصادی ـ حقوقی نسبت به مفاد موافقتنامه های سازمان تجارت جهانی  توسط این گروه وجود داشته باشد تا در مواقع ضروری با دیدگاهی روشن نسبت به مسائل حضور در مذاکرات جهانی بصورت مؤثر اقدام شود.

4-توانایی بنگاهها در عرضه محصولاتی با کیفیت برتر و از لحاظ قیمتی قابل رقابت با محصولات مشابه در بازارهای جهانی.

5- وجود ظرفیت اضافی برای صادرات کالاهای صنعتی و بالا بودن سهم این قبیل صادرات در کل صادرات غیر نفتی کشور.

6- برخورداری کشور از ثبات اقتصادی در سطح کلان.

7- هماهنگی سیاستهای پولی، مالی، ارزی و تجاری کشور.

8- وجود تشکیلاتی به منظور سازماندهی بازار صادرات و با هدف ایجاد زمینه لازم برای رشد صادر کنندگان حرفه ای و خبره .

9- برخورداری از نظام گمرکی کار آمد برای تسهیل ورود و خروج کالاها و ثبت آماری آنها.

10- برخورداری از کارشناسان خبره در شناخت موضوعهایی که در سازمان تجارت جهانی مطرح

می شود و نیز متبحر در فن رایزنی و چانه زنی در مذاکرات تجاری و تعرفه‌ای .

11- برخورداری از کارشناسانی که بخوبی از وضعیت اقتصادی موجود کشور مطلع باشند، بطوریکه بتوانند پیامدهای تصمیم گیریهای مختلف در سازمان تجارت جهانی را بر بخشهای اقتصادی بدرستی ارزیابی کنند.

12- برخورداری از نظام آماری دقیق و روزآمد به منظور اطلاع از وضعیت اقتصادی کشور در هر لحظه از زمان.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

منابع و مآخذ:

  1. اسفندیاری، امیر. " ساختار سازمان تجارت جهانی" ، تدبیر. تیر ۱۳۸۴. شماره۱۵۸.
  2. موسسه مطالعات و پژوهشهای وزارت بازرگانی. سند نهایی دور اروگوئه. آذر 1373.
  3. دژپسند، فرهاد. عبدیان، مسعود. "منافع و مضار پیوستن به سازمان تجارت جهانی" ، مجله برنامه و بودجه، سازمان برنامه و بودجه. شماره 13 و 14. اردیبهشت و خرداد 1376.
  4. بیدآباد، بیژن . طبری، فتحیه. سازمان تجارت جهانی و الحاق ایران.
  5. سایت سازمان تجارت جهانی: wto.org

 

 

 

 

Related posts:

پاسخ دهید