حفاظت محیط زیست، بهداشت و سلامت پایان نامه ها و مقالات

لازم جهت پیشگیری از سقوط در نظر گرفته شود.
در فرایند ایمن سازی عملیات کار در ارتفاع ۳ مرحله وجود دارد:
۱- پرهیز از کار در ارتفاع و یا انجام بخش‌هایی از آن در سطح زمین در شرایطی که این امکان وجود دارد.
۲- استفاده از روش‌ها و تجهیزاتی که خطر سقوط افراد در حین کار را از بین ببرد در شرایطی که امکان ممانعت از کار در ارتفاع وجود ندارد.
۳- استفاده از روش‌ها و تجهیزاتی که ارتفاع سقوط و شدت صدمات ناشی از سقوط را کاهش دهند در شرایطی که امکان از بین بردن خطر سقوط وجود ندارد.
برنامه‌ریزی کار در ارتفاع فرایندی است که نیاز به یک مدیریت متمرکز دارد. در این فرایند هدایت تیم برعهده گروهی از متخصصین مجرب خواهد بود که احاطه کاملی بر عملیات و نحوه ایمن سازی آن داشته باشد. این عملیات در سه مرحله شناسایی خطرات، آنالیز آن‌ها و پیش بینی اقدامات کنترلی انجام می‌شود.
در مرحله شناسایی خطرات باید محل و شرایط کار در ارتفاع بطور کامل مورد بررسی قرار گرفته و امکان بروز خطراتی همچون سقوط افراد، لغزش بر روی سطوح کاری، سقوط اشیاء و ابزارآلات و. . . مورد بررسی قرار گیرد.
در مرحله آنالیز خطرات، باید مواردی از جمله ارتفاع کار، استحکام و ایمنی سطوح کار، حفاظ‌های جانبی، لغزندگی سطح کار، احتمال سقوط اشیاء و ابزارآلات از سطوح و ارتفاع بالاتر، احتمال سقوط اشیاء و ابزارآلات از سطح کار به پایین و . . . با توجه به بزرگی خطر و شدت صدمات و خسارات وارده احتمالی ناشی از آن مورد ارزیابی قرار گرفته و اولویت‌های اصلاحی تعیین گردد.
در مرحله پیش‏بینی اقدامات کنترلی، براساس تجزیه و تحلیل خطرات شناسایی شده و همچنین تجهیزات، تأسیسات، تجارب و توانایی‌های افراد و امکانات در اختیار، اقدامات کنترلی لازم پیش بینی و اجرا می‌گردند.
یکی از مخاطرات عمده کار در ارتفاع، سقوط اشیاء و اجسام است که علاوه بر خسارت به تجهیزات، می‏تواند باعث آسیب افرادی شود که در حال عبور و یا کار در محل هستند؛ از این‏رو لازم است موارد ذیل به دقت مورد توجه قرار گیرد.
۱. در انجام کارهایی که احتمال عبور، سقوط اشیاء و افراد و زمان انجام زیاد است، استفاده از شبکه‏ها (تورها)ی ایمنی ضروری است.
۲. انجام کار و یا عبور از محلی که کار در ارتفاع انجام می‏شود، ممنوع است.
۳. هنگام کار در ارتفاع استفاده از کمربندهای مخصوص کار در ارتفاع مجهز به گیره‏ها و سایر وسایل نگهداری ابزار ضروری است.
۴. منطقه ممنوعه عبور باید با استفاده از علائم هشدار دهنده مشخص گردد و عبور و مرور در آن کنترل شود.
۵. درصورت نیاز به عبور یا انجام کار همزمان، باید احتیاطات کامل لحاظ و از تجهیزات حفاظتی مناسب، به‏ویژه کلاه ایمنی، استفاده شود.
علیرغم به‏کار بستن تدابیر ایمنی، امکان بروز حادثه در انجام کار هیچ‏گاه به صفر نمی‏رسد. از این‏رو لازم است آمادگی لازم برای مواجهه با انواع حوادث کار ایجاد گردد. یکی از مهمترین حوادث کار در ارتفاع، سقوط فرد/ افراد انجام دهنده کار است که سازمان باید تدابیر لازم را جهت مقابله با آن و یا کاهش ریسک آن‌را اتخاذ نماید.
۲-۳-۵-۵) ایمنی سکوها و سطوح عملیات
در کلیه کارهائی که نتوان آن‌ها را در ارتفاع با استفاده از نردبان یا وسایل دیگر به طور اطمینان بخشی انجام داد باید داربست‌های مناسب و کافی فراهم کرد. داربست هر ساختار موقتی شامل یک یا چند جایگاه، اجزای نگاهدارنده، اتصالات و تکیه‌گاه‌ها است که در طی اجرای هرگونه عملیات ساختمانی از قبیل تعمیرات، نماسازی تخریب، تمیزکاری، رنگ‌آمیزی یا سایر کارهای مشابه به‏منظور دسترسی به بنا و حفظ و نگاهداری کارگران یا مصالح در ارتفاع، مورد استفاده قرار می‌گیرد.
بهترین روش ایمن‌سازی پلکان‌ها، راهروها، سطوح شیبدار، سطوح باز، منافذ و محل‌های حفاری و گودبرداری و به عبارتی کلیه محل‌های مشرف به بلندی که ارتفاع سقوط آن‌ها بیش از ۱۲۰ سانتیمتر باشد، استفاده از نرده‌های حفاظتی است. ارتفاع نرده‌های حفاظتی از کف طبقه یا سکوی کار نباید از ۹۰ سانتیمتر کمتر و از ۱۱۰ سانتیمتر بیشتر باشد. همچنین ارتفاع نرده راه پله نباید از ۷۵ سانتیمتر کمتر و از ۸۵ سانتیمتر بیشتر باشد.
نرده‌های حفاظتی باید در فواصل حداکثر ۲ متری، دارای پایه های عمودی بوده و ساختمان و اجزای سازه آن دارای چنان مقاومتی باشد که بتواند در مقابل حداقل ۱۰۰ کیلوگرم فشار و ضربه وارده در تمام جهات مقاومت نماید. بعلاوه نرده باید مقاومت لازم را برای مواقعی که در معرض برخورد با وسایل متحرک قرار می‌گیرد، داشته باشد. (اداره‏بهداشت،ایمنی‏ومحیط‏زیست‏وزارت‏نفت ۱۳۸۴)
۲-۳-۵-۶) ایمنی کار در فضاهای بسته
فضاهای بسته، فضاهایی هستند که ورود و خروج از آنها مشکل بوده و به اندازه‌ای بزرگ هستند که انسان می‌تواند درون آن به کار بپردازد ولی اساساً برای استقرار انسان در داخل آن طراحی نشده‌اند. درون فضاهای بسته می‌تواند ایمن یا دربردارنده‌‌ی خطراتی باشد. وجود تجهیزاتی که بدون هشدار قبلی به کار می‌افتند، گازهای سمی، مواد شیمیایی خورنده یا حلال‌های آتشگیر از جمله خطراتی هستند که ممکن است در داخل فضاهای بسته وجود داشته باشند.
بسیاری از این فضاها به دلیل نوع مواد داخل آنها یا شکل فیزیکی خاصی که دارند می‌توانند خطراتی را در محیط کار به وجود آورند. گیر افتادن در فضاهای بسته یا تجمع اتمسفر آلوده در آنها به دلیل عد
م وجود چرخش هوا از جمله خطرات این فضاهاست. کار کردن در فضای بسته به خودی خود دارای خطرات زیادی است. زیرا، در این حالت کارگر مجبور است در نزدیکی منبع خطر به کار بپردازد. کار در داخل فضاهای بسته یکی از خطرناک‌ترین کارها در محیط‌های شغلی است. از این رو است که متخصصین ایمنی همواره خطر کار در فضاهای بسته را به کارگران و کارفرمایان گوشزد می‌کنند.
فضاهای بسته یکی از منابع پرخطر کاری به شمار می‌روند و هر ساله به دلیل فقدان آموزش‌ها و اطلاعات لازم درباره‌ی کار در این فضاها، جان شمار زیادی از کارگران به خطر می‌افتد.
اساساً ورود به داخل فضاهای بسته به یکی از دلایل زیر صورت می‌گیرد:
۱. تمیز کاری یا خارج کردن ضایعات و لجن‌های درون مخازن
۲. بازرسی فیزیکی درون تجهیزات و ساختمان درونی فضای بسته
۳. نصب پمپ‌ها، موتورها و تجهیزات دیگر
۴. انجام کارهایی چون سندبلاست، نقاشی و روکش زنی دیواره‌ی درون فضا
۵. خواندن یا اندازه‌گیری اعداد نشانگرها، سنجه‌ها و صفحات مدرج
۶. کارهای تعمیراتی (مانند جوشکاری و برشکاری)
۷. نصب، تعمیر یا بازرسی کابل‌ها و سیم‌کشی‌ها (تلفن، برق، فیبر نوری)
۸. نصب انشعاب، نقاشی و روکش کاری یا آزمایش سیستم‌های لوله‌کشی (آب، بخار یا فاضلاب)
حفاری تونل به‌عنوان یکی از فعالیت‌های بسیار مهم در بسیاری از پروژه‌های عمرانی به شمار می‌رود. تونل‌ها سه کاربری اصلی به شرح ذیل دارند:
۱. تونل های عبور و مرور شامل تونل‌های راه‌آهن، تونل‌های ارتباطی شاهراهها و جاده‌ها، تونل‌های عابر پیاده، تونل‌های ناوبری، تونل‌های قطار زیرزمینی یا مترو، تونل‌های زیر رودخانه یا دریا
۲. تونل‌های انتقال شامل تونل‌های دسترسی و اصلی (با عمرزیاد)، تونل‌های اکتشافی، بهره‌برداری یا استخراج: رفت و آمد و باربری، راهروها، اتاقها(با عمر کم)، تونل‌های خدمات رسانی‌، تونل‌های زهکشی
۳. تونل‌های معدنی شامل تونل‌های ایستگاه‌ها یا نیروگاههای برقابی(هیدروالکتریک)، تونل‌های انتقال آب، تأسیسات ضروری همگانی: معبر و گذرگاه (آب، برق،گاز،…)، تونل‌های فاضلاب
آموزش و تربیت افراد با صلاحیت و نیز ایجاد مکانیزم‌های ارتباطاتی و آگاه‏سازی پرسنل سازمان و همچنین تدوین روش‌های کنترل ورود و خروج از مواردی است که سازمان باید قبل از اجرای عملیات تونل باید مد نظر قرار دهد. از سوی دیگر تقویت زمین در ورودی‏ها و نواحی با نشست خاک و نیز تقویت زمین در نواحی و کانال‌های عمودی از دیگر پارامترهایی است که می‌بایست از سوی سازمان ترتیبی برای مهار آن لحاظ نماید.
برای جلوگیری از تجمع غبارها، بخارات و به وجود آمدن شرایط خطرناک در تمام محوطه‏های زیرزمینی باید هوای تازه به حجم کافی تدارک دیده شود. استفاده از سیستم‌های تهویه همانند آنچه که در شکل‌های ۲-۶ مشخص شده است.

شکل ۲-۶- تهویه تونل و محیط‌های سربسته

سازمان باید یک فرد صلاحیت‌دار را برای پایش هوا تعیین نماید. هر زمان که این شخص آلودگی هوا را برای سلامتی مضر اعلام کند سازمان باید فوراً اقدامات احتیاطی را اتخاذ نموده و در هم? ورودی‏های سایت زیرزمینی باید تابلوهای هشداردهنده درباره شرایط خطر نصب کند. در حین انجام پایش هوا، فرد صلاحیت‌دار باید موقعیت قرارگرفتن محل‌های کار (در مجاورت مخزن سوخت، مجرای فاضلاب، خطوط گاز و… )، زمین‏شناسی سایت شامل نوع خاک و نفوذ‏پذیری، تاریخچه سایت و عملیات ساخت و ساز ( تغییر در سطح مواد مورد پایش در اضافه کار ) و تکنیک‏های مورد استفاده در محل کار ( استفاده از موتورهای دیزلی، مواد منفجره و سوخت گاز، کارگرم، جوشکاری، برشکاری ) و عکس‏العمل‏های فیزیکی کارکنان زیرزمین را مورد توجه قرار دهد.
به منظور کنترل و محافظت از سیستم‌های برقی، برای کلیه لوله‌ها و کابل‌ها از بست‌ها و اتصالات مناسب استفاده گردد و آنها را از طریق بست‌های مناسب به دیوارهای تونل محکم نمود. نمونه‌ای از مهار سیستم‌های برقی در تونل در شکل ۲-۷ آورده شده است.

شکل شماره۲-۷. نحوه مهار تأسیسات برقی

انتخاب روش‌های کنترلی مناسب برای حذف یا کاهش ریسک خطرات شناسایی شده برای کار در فضای بسته از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. باید به خاطر داشت که شرایط مناسب برای ورود به درون فضای بسته باید قبل از ورود افراد مهیا شده و در طول زمانی که کار در درون فضای بسته صورت می‌گیرد، این شرایط حفظ شود.
قبل از ورود فرد یا افراد به داخل فضای بسته باید دستورالعمل کار ایمن که تمام مراحل ورود را در برمی‌گیرد، تهیه شده و بر اساس آن عمل شود. در جدول ۲-۳ مراحل ورود ایمن به درون فضای بسته ارایه شده است.

جدول۲-۳. اقدامات ایمنی در ورود به فضاهای بسته
اقدام ایمنی
توضیح
حفاظ گذاری در اطراف فضای بسته
در اطراف فضای بسته موانع و علایم هشدار دهنده‌ای نصب کنید تا ضمن جلوگیری از ورود افراد غیر مجاز به منطقه‌ی کار، از سقوط اجسام بر سر افرادی که به درون فضای بسته وارد شده‌اند، جلوگیری شود.
جدا کردن فضای بسته از جریان تولید
کلیه‌ی تجهیزات خطرناک متصل و مربوط به فضای بسته را از برق جدا و قفل کرده و سپس آویزبرگ (tag) بزنید.
کنترل یا حذف خطرات اتمسفری
خطرات مربوط به هوای درون فضای بسته را حذف یا کنترل کنید. روش و مراحل ضروری برای حذف یا کنترل این خطرات را ثبت کنید.
سنجش ه
وای فضای بسته
شاخص‌های هوای درون فضای بسته را به ترتیب زیر اندازه‌گیری کنید: اکسیژن، گازهای قابل اشتعال و گازهای سمی و خورنده. کارگرانی که قرار است وارد فضای بسته شوند، باید امکان دیدن نتایج اندازه‌گیری را داشته باشند.
تعیین تجهیزات و لوازم ضروری برای کار
مطمئن شوید که وارد شوندگان همه‌ی تجهیزات ضروری برای کار به علاوه‌ی تجهیزات نجات و امداد را داشته و نحوه‌ی استفاده از آنها را می‌دانند.
برنامه‌ریزی برای واکنش در شرایط اضطراری
سرپرستان و کنترل کنندگان کار باید از چگونگی پاسخ به وضعیت‌های اضطراری، افراد و محل‌هایی که باید از شرایط آگاه شوند و نیز چگونگی خارج کردن افرادی که در فضای بسته وارد شده‌اند، آگاه باشند.
تکمیل و نصب مجوز ورود
سرپرست ورود باید تایید کند که فضای بسته برای ورود افراد ایمن است. سپس مجوز ورود را امضا کرده و آن را در جایی که وارد شوندگان به فضای بسته بتوانند ببینند، نصب کند.
حفظ ارتباط با وارد شدگان
وارد شوندگان به فضای بسته و کسانی که در بیرون از فضای بسته قرار دارند باید ارتباط خود را با همدیگر حفظ کنند. آنها باید نوع و نحوه‌ی استفاده‌ی مؤثر از وسایل ارتباطی را بدانند.
جلوگیری از نزدیک شدن افراد غیر مجاز به منطقه
سرپرست ورود و همکاران او باید از ورود افراد غیر مجاز به محل کار در فضای بسته جلوگیری کرده و آنان را از محل دور کنند.
پایش فعالیت‌های داخل و بیرون فضای بسته
زمانی که افراد در داخل فضای بسته مشغول کارند، افراد مجازی که در بیرون از فضای بسته و در دهانه‌ی ورودی آن قرار دارند باید به طور مداوم خطرات ذکر شده در مجوز ورود را بررسی کنند.

۲-۳-۶) ملاحظات خاص زیست‏محیطی و روش‏های کنترل آن در پروژه‌های عمرانی
۲-۳-۶-۱)کلیات
بی تردید حفاظت محیط زیست یکی از دل‌مشغولی‏ها و نگرانی‏های جوامع کنونی بشری به شمار می‏رود. افزایش انفجارآمیز جمعیت، بهره‏برداری غیر معقول از منابع طبیعی، کاهش تنوع زیستی، گسترش روزافزون آلودگی‏ها اعم از هوا، خاک و آب به انحای گوناگون، جهان را تحت تاثیر اثرات زیان‏بار قرارداده است و بالاخره تنزل کیفیت زندگی طبیعی انسان‏ها در نتیجه برهم خوردن تعادل و تناسب محیط‏‏زیست موجب شده است تا دولت‏ها، سازمان‏ها و مجامع بین‏المللی به تدوین و اجرای حفاظت از محیط زیست برای جلوگیری از آلودگی و تخریب محیط‏زیست مبادرت ورزند. (نصر آزادانی, و غیره ۱۳۸۸)
دسترسی به آب آشامیدنی سالم برای حفظ بهداشت و سلامت انسان و نیز توسعه و پیشرفت جوامع ضروری است. از طرفی پیشرفت بشر و رشد جمعیت باعث وارد آمدن صدمات زیادی به به کمیت و کیفیت منابع آب شده است. بنابراین با توجه به روند افزایش آلودگی منابع آب موجود و ضرورت دسترسی به آب آشامیدنی سالم، اهمیت نقش طرح‌های آبرسانی به خصوص فرایندهای تصفیه آب و فاضلاب به طور فزاینده‌ای در حال

حفاظت محیط زیست، بهداشت و سلامت پایان نامه ها و مقالات

دیدگاهتان را بنویسید